Citrus sinensis, Citrus aurantum, Citrus dulcis
Σαν ξόρκια μαγικά ακούγονται οι ποικιλίες των εσπεριδοειδών. Ταξίδι μακρινό έκαναν πριν εκατοντάδες χρόνια. Από την Ινδία και την Κίνα η μυρωδιά τους έφτασε σαν σύννεφο γλυκόξινο μέχρι την Αφρική και την Ευρώπη. Λέγεται μάλιστα ότι έφτασε γύρω στο 1490 στις μεσογειακές περιοχές από Πορτογάλους θαλασσοπόρους και πιθανολογείται ότι σε αυτούς οφείλει το όνομα της. Στη συνέχεια από την Ελλάδα διαδόθηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και Ισπανοί ιεραπόστολοι το μετέφεραν στη βόρεια Αμερική.
Πολυταξιδεμένο και αγαπημένο. Γεύση δροσερή και ζωοδότρα. Με σάρκα τραγανή και μυρωδιά που γαληνεύει. Αποξηραμένη φλούδα στη φωτιά. Ενας πυρωμένος ήλιος στο στόμα.
«Σμαραγδί» post ήθελα να ανεβάσω, συνταγή πορτοκαλί μου ζητήσατε και παρεκτράπειν. «Τα σμαραγδιά μου» θα ακολουθήσουν λίγο υπομονή. ……Προς το παρόν ένα κομμάτι πορτοκαλόπιτα κανείς;
Ο αρραβών της Dulcinea

Όταν έφυγε ο Δον Κιχώτης η πορτοκαλένια Δουλτσινέα έμεινε καιρό μονάχη. Άλλη απασχόληση δεν είχε από το να φροντίζει τα παιδιά της τα Citrus Dulcis . Ώσπου μια μέρα εμφανίστηκαν στο περβόλι της δυο όμορφοι ιππότες, κρουσταλλοβραχιονάτοι και λευκοί. Ο Δον Βανίλια και ο Δον Καϊμάκης. Αρραβώνα της ζήτησαν και οι δυο. Η φήμη για τα κάλλη της είχε φτάσει λέει στη χώρα των Υπερβορείων όπου ζούσαν και ήρθαν να δουν από κοντά την ωραία Δουλτσινέα.
Χαρά μεγάλη ένοιωσε μα ποιον να πρωτοδιαλέξει; Ζήτησε λοιπόν από τη καλή νεραΐδα να τη μεταμορφώσει σε γλυκιά πορτοκαλόπιτα, για να μπει μες την ψυχή τους και να μάθει ποιος την αγαπά καλύτερα. Ετσι λοιπόν εκεί που ετοιμαζόταν να βάλει το νυφικό της πέπλο, μεμιάς αυτό μεταμορφώθηκε σε απαλό φύλλο κρούστας για την πορτοκαλόπιτα. Τα καλλυντικά που θα χρησιμοποιούσε έγιναν τα υλικά της γέμισης και το άρωμά της έγινε σιρόπι.
Τα καλυντικά της Dulcineas:
3 κεσεδάκια γιαούρτι
4 αυγά
1 ποτήρι καλαμποκέλαιο
1 φλ. ζάχαρη
1-2 βανίλιες
1 φακελάκι μπεϊκιν πάουντερ
ξύσμα από 3 πορτοκάλια½ ποτήρι χυμό πορτοκάλι, λίγο κονιάκ,Κανέλα, γαρύφαλλο
Το πέπλο : 1 πακέτο φύλλο κρούστα
Το άρωμα από σιρόπι:
3 ποτήρια νερό
2 ποτήρια ζάχαρη
ξυλάκι κανέλας (προαιρετικά)
φλούδα ενός πορτοκαλιού
Η ώρα του μυστηρίου:Σε ένα μεγάλο μπoλ : χτυπάμε τη ζάχαρη με το λάδι και τις βανίλιες. Προσθέτουμε τα αυγά, το γιαούρτι και όλα τα υπόλοιπα υλικά. Σχηματίζεται ένας ωραίος χυλός. Εχουμε εντωμεταξύ θρυμματίσει σε πολλά μικρά κομμάτια το φύλλο κρούστας. Σχίζουμε δηλαδή με το χέρι το κάθε φύλλο ξεχωριστά. Ρίχνουμε τα θρυμματισμένα φύλλα στο χυλό και ανακατεύουμε. Σε βουτυρωμένο pyrex ρίχνουμε το μίγμα Πασπαλίζουμε με ξύσμα πορτοκάλι ,κανέλα και γαρύφαλλο. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 40-45 λεπτά στους 180-200 βαθμούς ανάλογα το φούρνο. Όταν ψηθεί το γλυκό μας, ρίχνουμε το σιρόπι.
Σερβιρίζουμε την Dulcinea και επιλέγουμε ποιο «ιπποτικό» παγωτό θα βάλουμε δίπλα της ή την αφήνουμε να πορευτεί μονάχη!











Ωραιος τροπος να δεις αν σε αγαπαει κανεις……
Γινεται να μεταμορφωθω σε καπνο DRUM ,μπας και μαθω κι εγω πραμα?
Σχόλιο από Kaveiros — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 3:56 μμ |
καλα.. εισαι απιστευτη!
μοναδικος τροπος παρουσιασης.. με συνεπηρε και η εμπνευση σου..
Σχόλιο από leila — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 4:15 μμ |
Καλα δεν το συζητω οτι θα το φτιαξω αμμεσα! Τελειο πρεπει να ειναι..
Ευχαριστω που εβαλες τη συνταγη τοσο ομορφα μικρη μου
Σχόλιο από Μαρία Νικολάου — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 4:51 μμ |
Η πιο γλυκειά συνταγή θαλασσινό μου νεκταρίνι. Αλλά επειδή η πορτοκαλένια Δούλτσι είναι δικιά μου δεν θα αφήσω κανένα “Δον Βανίλλια” (άκου όνομα για άντρα) να μου την πάρει. Θα γίνει χαμός , δεν το συζητάω
Φιλιά
Σχόλιο από vasilis — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 6:04 μμ |
@ Kάβειρέ μου οχι και καπνός; Κάτι ποιο υγειινό; Φιλιά
@ Λειλά μου σ’ευχαριστώ πολύ! Θα σου στείλω ένα κομματάκι!!!Φιλάκια
Σχόλιο από thalassinimatia — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 8:41 μμ |
Μαρία μου χαίρομαι που σου άρεσε! Να τη δώσεις και στη Γιώτα! Θα την επισκεφτώ γιατί είδα΄οτι έχει θα΄λασσινό μπλόγκ!! Φιλιά πολλά!
Σχόλιο από thalassinimatia — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 8:42 μμ |
Δον Πορτοκάλι γιατί βρίζεις τον Δον Βανίλια, το παγωτό; Που είσαι; Να έρθεις να τη διεκδικήσεις παρακαλώ! Ακους εκεί δικιά σου! Με ρώτηξες;
Φιλιά
Σχόλιο από thalassinimatia — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 8:43 μμ |
Ωστε δεν θέλει η πορτοκαλένια Ντούλτσι τον αιώνιο αιθεροβάμωνα Δον Κιχώτη; Προτιμάει παγωτά βανίλλιες και καϊμάκια… Ας είναι. Όταν τους βαρεθεί θα την περιμένουμε πίσω. Πάντα μια αγκαλιά ανοιχτή θα έχουμε για εκείνη
Σχόλιο από vasilis — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 10:40 μμ |
Oταν τον ήθελε δεν ήθελε αυτός οπότε πήγε στο Καιμακ-τσαλάν! Αλλά επείδη έχετε καρδιά ιππότη θα το ξανσκεφτεί και θα πετάξει το μαντήλι!
Σχόλιο από thalassinimatia — Οκτωβρίου 31, 2007 @ 11:43 μμ |
Απίθανη συνταγή!
(πανέμορφα παρουσιασμένη, σαν παραμύθι του Τριβιζά μου φάνηκε! )
Θα το φτιάξω – και θα σου φέρω κομμάτι!
Φιλιά, καλό μου – και καλό μήνα!
Σχόλιο από νατασσάκι — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 12:58 πμ |
Xαχα την εδωσα στη Γιωτα τη συνταγη και τωρα παω να την δωσω σε μια αλλη Γιωτα που μου τη ζήτησε.
Περιττο να σου πω οτι η ωρα ειναι 9μιση και ειμαι στο κομπιουτερ με καφε και ενα ωραιοτατο κομματι πορτοκαλοπιτας που εφτιαξα στις 8 μολις σηκωθηκα!!!!
Ευχομαι η ζωη σου να ναι τοσο γλυκιά και “νοστιμη” οσο αυτη!
ΔΙοτι δεν ‘ετυχε” αλλα “πετυχε” που λενε!!!!
Φιλια γλυκό μου θαλασσινό!
ΠΑΙΔΙΑ Η ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΠΙΤΑ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΦΤΙΑΞΕ ΑΚΟΜΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΕΡΗ!!!!
Σχόλιο από Μαρία Νικολάου — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 9:28 πμ |
@ Nατασσάκι μου εγώ πρέπει να σου φτιάξω και να σε κεράσω!!!! Σ’ευχαριστώ πολύ!! Περιμένω τηλ για Σάββατο!! Φιλάκια
@ Μαριαχτίδα μου ζηλεύω που δεν έχω τα υλικά να τη φτιάξω!!! Χαίρομαι που πέτυχε και που σ΄αρέσει!!!!1 Φιλιά πολλά!!!
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 10:09 πμ |
Με παγωτό βανίλια, δεν το συζητώ!!!
Την τύπωσα τη συνταγή της Δουλτσινέας για να την κάνω αύριο στον Δον Κιχώτη μου.
Καλώς σε βρήκα Θαλασσινή Ματιά
Σχόλιο από stalagmatia — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 10:36 πμ |
Χαχα! Βλέπεις ότι οι παλιές αγάπες… Έρχεται και χειμωνας και η Δουλτσινέα ζητάει τη ζεστή αγκαλιά του Δον Κιχώτη της. Φιλιά σου στέλνω (για λογαριασμό του)
Είδες όμως και η ηλιαχτίδα πόσο γρήγορα και γλυκειά την έφτιαξε την πίτα; Μπράβο, μπράβο
Σχόλιο από vasilis — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 10:49 πμ |
μου τρέχουν τα σάλια….πρέπει όπως και δήποτε να τη δοκιμάσω:))
…”Αποξηραμένη φλούδα στη φωτιά.”…
μου θύμισες χειμώνες στο χωριό, που δεν είχαμε ακόμα θέρμανση αλλά μια μασίνα (ξυλόσομπα) και όταν τρώγαμε μανταρίνια ή πορτοκάλια βάζαμε πάνω της τις φλούδες και μοσχοβόλαγε ο τόπος…
Σχόλιο από diavatis — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 12:09 μμ |
Παιδια η θαλασσινή ειναι μαγισσα μαλλον και μας εδωσε τη συνταγη για να μας μαγέψει!!! Ολο τρωω απο το πρωί ! Φτου! θα παρω κιλα γαμωτο. Και οχι τιποτε αλλο δεν μου λειπουν καθολου αντιθετως!!!
Σχόλιο από Μαρία Νικολάου — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 12:55 μμ |
@ Σταλαγματιά μου καλώς ξαναήρθες!! Εύχομαι να του αρέσει.. θα είναι και από τα χεράκια σου!! Φιλιά
@ Διαβάτιδά μου περιμένω πως και πως να ανάψω το τζάκι για να πετάξω τις πορτοκαλόφλουδες, να φτιάξω ατμόσφαιρα και ….. χιχιχ
σε φιλω
@ ααα σ’ευχαριστώ πολύ εκπρόσωπε του Δον Κιχώτη!!! τσεκ γιορ μαιλ! Καλό σας μήνα κιόλας που το ξεχάσαμε και αυτό! Φιλιά
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 12:57 μμ |
Μάγισσα όχι Μαρία μου…. μακριά από τέτοια , μια μικρή θαλασσινή νεράιδα είμαι η κακομοίρα και μόνο το καλό σας θέλω!!! αγαπώ τους φίλους μου και τους γράφω παραμυθογεύσεις!!Σε φιλώ!
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 1:03 μμ |
Μέχρι το πορτοκαλί χρώμα καλά τα πάω. Μετά, τα χαλάμε στη γεύση των πορτοκαλιών, μπλιάχ! ανατρίχιασα. Ούτε τα dolca (όπως τα λέμε εδώ). Οσο για την πίτα, Μαρία μου, την καταευχαριστήθηκες βλέπω…..
Σχόλιο από Αγριο - Κερασο - Ζουζούνα — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 3:48 μμ |
Zoυζουνα μου εγω λατρεύω τα πορτοκαλια και οτι εχει σχεση με αυτα.. Αντε σαν δικο μου το εκανα το μπλοκ της θαλασσινής σημερα ολο σχολια βαζω. χαχα
Σχόλιο από Μαρία Νικολάου — Νοεμβρίου 1, 2007 @ 5:58 μμ |
@Zoυζούνα δεν πίνουμε πορτοκαλάδα; δε ξέρεις τι χάνεις!! Μπορεί να κατεβάσω 2-3 ποτήρια!! φιλιά
@ Μαρία μου σαν το σπίτι σου…. χαρά μας να σε έχουμε πολλάκις εδώ!! Ματσ μουτσ!
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 8:05 πμ |
Χεχε καλημερουδια!!! Το ιδιο και γω με την πορτοκαλαδα!!! Τρελαινομαι μιλαμε!!!
Παμε για την επομενη συνταγη??? Πρέπει να σκεφτω και γω να σας δωσω καμια .
Σχόλιο από Μαρία Νικολάου — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 8:47 πμ |
Καλημέρα, βαλθήκατε να με πεθάνετε. Δεν πίνω ποτέ πορτοκαλάδα, γιατί το στομάχι, δεν σηκώνει και η γεύση, διαμαρτύρεται. Τι να κάνω γεννήθηκα γλυκειά! Αν και δεν πολυκάνω παρέα με την ζάχαρη. Τώρα που το ξαναδιάβασα,με δυσκόλεψε και κάτι άλλο. Λάδι στο γλυκό? Μπλιάχ και πάλι. Μωρέ τί είμαι εγώ… γεροντοκόριασα!
Σχόλιο από Αγριο - Κερασο - Ζουζούνα — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 10:16 πμ |
Πολύ καλή συνταγή Θαλασσινή ματιά.’Αψογα σερβιρισμένο σε αυτο το post σου.Την καλημέρα μου.
Σχόλιο από Donald (poet1) — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 11:17 πμ |
Επειδή εγώ απο μόνος μου δεν θα μπορέσω να το φτιάξω, περίσσεψε τίποτις απ’όλα αυτά που ετοιμάσατε για να δοκιμάσω κι εγώ;
Σχόλιο από Adonios — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 1:24 μμ |
Σε ευχαρισττώ θαλασσένια μου για το μπάνερ και ειδικά για τον τίτλο του “Ιππότη”. Υποκλίνομαι και τον δέχομαι
Η δε συνταγή της πορτοκαλόπιτας κυκλοφορεί στο γραφείο μου σε κόπιες και έχει γίνει ανάρπαστη από το γυναικείο πληθυσμό.
Σχόλιο από vasilis — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 3:33 μμ |
@ Μαρία μου δεν νομίζω το επόμενο ποστ να είναι συνταγή….να χωνέψετε από αυτή και βλέπουμε…! Φιλάκια
@ Καλά δεν θα σου δώσουμε και με το ζόρι πορτοκαλάς!! Ναι και εγώ απόρησα με το λάδι αλλά όλα καλά και νόστιμα!
@ Ντόνλαντ μου σ’ευχαριστώ πολύ!! Καλό σου απόγευμα!
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 3:49 μμ |
@Αντώνιε δυστυχώς δεν περίσσεψε κάτι!! Κάτι θα κάνουμε όμως για την επόμενη φορά! Καλό σου απόγευμα!
@ Δον μου ωστε έτσι κυκλοφόρησε και στο γραφείο?? Λοιπόν εγώ λέω να βάλεις όλες τις κυρίες να σου φτιάξουν το γλυκό και ως αντάλλαγμα εσύ να είσαι ο δοκιμαστής τι λές;
Με τιμή και υπόκλιση Δονα Dulci
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 3:56 μμ |
Mας άνοιξες την όρεξη βραδυάτικα δεσποινίς.Πολλά φιλιά.Καλό σ/κ
Σχόλιο από nikos — Νοεμβρίου 2, 2007 @ 11:03 μμ |
Μπράβο κούκλα μου, βλέπω ότι το “wordpress” την έκανε τη δουλειά του!! Μας γέμισες εικόνες και μυρωδιές, κάτι σαν την ταινία “Πολίτικη Κουζίνα”. Την καλημέρα μου και καλό μήνα
Σχόλιο από prophet — Νοεμβρίου 3, 2007 @ 10:52 πμ |
@ Nίκο μου ήρθες αργά και τέλειωσε….! καλό σ/κ!
@ Ευχαριστώ χαίρομαι που σας άρεσε!! Καλά μουσικά ταξίδια στο σταθμό σου!
Σχόλιο από thalassinimatia — Νοεμβρίου 3, 2007 @ 12:25 μμ |
Τέλεια… από Τρίτη θα κεράσω κομμάτι!!! Φιλάκια θαλασσινούλα!!!
Σχόλιο από laxanaki — Νοεμβρίου 4, 2007 @ 5:21 μμ |
Λαχανάκι μου γιατί την Τρίτη; Μήπως γιορτάζουμε;;;; Φιλιά πολλά!
Σχόλιο από Thalassini — Νοεμβρίου 4, 2007 @ 11:36 μμ |
[...] και φίλες αναρωτιούνται τι εστί Dona Dulci ας διαβάσουν εδώ την αρχή των [...]
Pingback από Dona Panoraia « ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ — Ιανουαρίου 26, 2009 @ 4:29 μμ |
[...] πόστ που είναι πρώτο σε αναγνωσιμότητα είναι αυτό της Πορτοκαλόπιτας της Donas Dulci. Ούτε και εγώ ξέρω πως ξεκίνησα να μιλάω για τις [...]
Pingback από Η λατρεία των εσπεριδοειδών και των μπαχαρικών « ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ — Απριλίου 7, 2009 @ 11:30 πμ |