Με κάλεσε ο Μελωμένος και η Βιργινούλα να μιλήσω για το όνομα και το άβαταρ που χρησιμοποιώ.Τους ευχαριστώ πολύ και να η απάντηση:
ΙΟΥΛΙΟΣ 2007
- Λοιπόν θα ανοίξω και εγώ blog.
- Μπα. Ζήλεψες από την Κατερίνα και τη Ζωή;
- Όχι έτσι όπως το εννοείς, θέλω να ξαναρχίσω να γράφω…
- Να ξαναρχίσεις αγάπη μου και πως θα «σε λένε»;
- Δεν ξέρω κάτι έχω στο νου μου… έχεις καμιά ιδέα;
- Ναι νομίζω ότι θα σου ταίριαζε το terataki.com, χε χε!!
- Μμμμμ! Τι να σου πω τώρα!! Νομίζω ότι έχω κάτι πιο παραμυθένιο και πιο κοντά στο κανονικό μου όνομα.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1975
Ο μπαμπάς ότι παιδί και να γεννιότανε ήθελε να το βγάλει από τους δικούς του γονείς, δηλαδή Μανώλης και Θεοπίστη. Έλα μου όμως που ταλαιπώρησα τη μανούλα μου και έκατσε 9 μήνες στο κρεβάτι.. Οπότε και εκείνη με έταξε αλλού…! Όνομα Θαλασσινό και μια και οι δυο μου γονείς κατάγονται από νησί (Κρήτη, Λήμνος), μια που από μικρή τη θάλασσα αποζητούσα και όταν επιστρέφαμε Αθήνα, γέμιζα στα κρυφά ένα μπουκαλάκι για να έχω τη μυρωδιά της στην πόλη (και λίγη άμμο με κοχυλάκια, γέμιζα μια μικρή λεκάνη και να ‘σου τη μια μικρή θαλασσίτσα) οπότε…. …..
….. ήταν ποτέ δυνατόν να ονομάσω το blog κάτι διαφορετικό από
Θαλασσινή; Έτσι λοιπόν άνοιξε το πρώτο blog στο blogspot όπου για άβαταρ είχα μια κοκκινομαλούσα με μια μικρή νεραιδούλα στη μυτούλα της. Ήθελα κάτι παραμυθένιο καθότι αγαπώ πολύ τα παραμύθια.
Μετά μετακόμισα στη wordpress δεν μπόρεσα να κρατήσω το Θαλασσινή οπότε…. Ξαναβαφτίστηκα Θαλασσινή Ματιά. Το παλιό άβαταρ λοιπόν δεν μου κόλλαγε πολύ.
Ήθελα κάτι όμως εξίσου παραμυθένιο οπότε όταν βρήκα τη σχετική φωτό μου έκανε αμέσως κλικ, καθότι έχει και μια δόση ανατολής και ως γνωστόν έχω ρίζες και από εκεί. Λίγο αργότερα, τα θαλασσινά ματάκια αντικατέστησε ένα άλλο άβαταρ. Μια φωτογραφία που είχα χρησιμοποιήσει στην ιστορία – τριλογία του «Μελιαστού» και της «Μυράνθης». Και επειδή η ηρωίδα αυτή είναι ένα κομμάτι από εμένα χρησιμοποιώ αυτή την εικόνα όταν σας επισκέπτομαι μέχρι……
