Οταν νιώθεις γεμάτος
Έχεις περάσει καλά
Έξω κάνει κρύο … Μέσα έχει ζέστη ….
Βλέπεις τη θάλασσα χουχουλιάζοντας στον καναπέ
Με το τζάκι αναμμένο Και ακούς ήχους ταξιδιάρικους
Τότε πολύ εύκολα μπορεί να αποκοιμηθείς γλυκά
έχοντας σαν νανούρισμα
μια «Ανάσα» από τον Γ.Πλούταρχο,
μια παράκληση από την Χ.Αλεξίου « Να μου το πείς»
μια διαδρομή στο Φεγγάρι από τον Γ.Νταλάρα « Ρίξε μια σκάλα στο φεγγάρι».
Tα υπόλοιπα δεν τα θυμάμαι θα με συγχωρέσετε… με είχε απαγάγει ήδη ο Μορφέας!
Νύχτα έριξες ξανά τα δίχτυα πάνω μου βαριά
νύχτα με κρατάς κρυμμένο από τη χαρά
νύχτα μάγισσα σκληρή γίνε απόψε τρυφερή
νύχτα πες μου τι να κάνω δεν με συγχωρεί
Ρίξε μια σκάλα στο φεγγάρι ν’ ανεβώ
όλα τ’ αστέρια σου ν’ ανάψεις για να δω
να ξεμακραίνει να μικραίνει να χαθεί στα σκοτεινά
ότι με κόβει με πληγώνει με πονά
Ρίξε μια σκάλα στο φεγγάρι ν’ ανεβώ
όλα τ’ αστέρια σου ν’ ανάψεις για να δω
πού έχει πάει πού γυρνάει θέλω απόψε να τη βρω
να της μιλήσω να της πω την αγαπώ
Νύχτα είμαι μοναχός και δεν έχεις ένα φως
νύχτα η ζωή μπροστά μου δρόμος σκοτεινός
νύχτα που με ξενυχτάς που με σέρνεις που με πας
νύχτα εδώ κανείς δε μένει άδικα χτυπάς
(picture by Lilianaf Photos)
