Ένας σχεδόν φανταστικός διάλογος σε supermarket.
-Μμμμ βλέπω προετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για αύριο. Στο σπίτι τελικά θα γιορτάσετε; Ωραίο και αυτό.
-Τι είναι αύριο; Τι θα γιορτάσουμε;
-Του Αγίου Βαλεντίνου καλέ. Βλέπω ωραίο κρασί, γαριδούλες,άγριο ρύζι, σπέσιαλ πράγματα.
-Ναι… είσαι παρατηρητική βλέπω! Μόνο που αυτά είναι για σήμερα.
-Σήμερα; Γιορτάζεται κάτι; Κανένα ευτυχές γεγονός.
-Όχι!
-Τότε;
-Τότε τι ; Πρέπει να γιορτάζουμε ή να είναι του Αγίου Βαλεντίνου για να πίνουμε κρασί και να τρώμε γαρίδες;;;
-Όχι μωρέ να …δεν είναι πολύ σύνηθες.
-Δεν ξέρω τι είναι σύνηθες και τι όχι, ξέρω μόνο τι θέλω εγώ.Τι κάνουμε εμείς. Και ναι έχουμε μεγάλη κατανάλωση σε κρασί. Δυο τρία μπουκάλια την εβδομάδα. «Μελιαστό» και «Ορεινό» από Σπυρόπουλο, «Αmethystos» από Λαζαρίδη και που και που κανένα Gewurtztraminer όταν παραγγέλνουμε κινέζικο. Διαλέγεις και παίρνεις! Σε εντυπωσίασα ε;
- Ναι … εντάξει αλλά να υπέθεσα… Δηλαδή εσείς δεν τη γιορτάζετε τη μέρα αυτή ;
- Ναι άσε… κατάλαβα τι υπέθεσες. Και ναι, προσπαθούμε να τη γιορτάζουμε τη μέρα αυτή κάθε μέρα!
-Εντάξει δίκιο έχεις μωρέ μη φωνάζεις, κάθε μέρα πρέπει αλλά να… εκείνη την ημέρα ο έρωτας φοράει τα καλά του πώς να το κάνουμε. Υπάρχει όλο αυτό το εορταστικό κλίμα παντού, λουλούδια, κάρτες, καρδιές, σοκολατάκια …
- Αχαα καλά που μου το θύμισες να σταματήσω στο Papagalino να πάρω μερικά σοκολατοκερασάκια, αυτά με το ποτό μέσα.
- …..
Δηλαδή θες να μου πεις ότι δεν έχεις μπει σε αυτή τη διαδικασία ποτέ;
-Με κάρτες λουλούδια και τα λοιπά εμπορικά; Μικρότερη ναι. Τα τελευταία χρόνια όχι γιατί όλα αυτά έρχονται σε άσχετες περιόδους οπότε ….
-Δηλαδή αν σου έρθει ένα ωραίο μπουκέτο αύριο από τον καλό σου και τα λοιπά παρελκόμενα θα χαλαστείς πολύ;
-Όχι βέβαια εννοείται, απλά θα αντιδράσω όπως και όταν έρχονται όλα αυτά σε άλλες στιγμές. Άσχετες με γιορτές και επετείους, όταν δεν το περιμένεις.Τότε μετράνε πιο πολύ.
-Καλά τα λες αλλά … δεν είναι όλοι έτσι.
-Δίκιο έχεις, αν όμως προσπαθήσουμε από την πλευρά μας, αν δείχνουμε όλο τον χρόνο την αγάπη μας στον άνθρωπό μας τότε όλα τα άλλα θα έρθουν. Άντε σε αφήνω τώρα γιατί εχω οδήγημα πολύ. Πρέπει να πάω σπίτι να ετοιμαστώ για το ρεβεγιόν, να μαγειρέψω, να ανάψω τα κεριά μου, να βάλω τα ιδιαίτερα μου….
-Καλέ τι ρεβεγιόν παιδί μου, τι λες;
-Του Αγ.Βαλεντίνου, ρεβεγιόν δεν λένε τη μέρα πριν;
(Cyndi Loper,”I drove all night”)
