Apocalypto

 

E ναι λοιπόν, έτσι είμαι στη πραγματικότητα!Η μάλλον έτσι εμφανίζομαι στους άλλους όταν βγαίνουν στην επιφάνεια ένα από τα παρακάτω 7 χαρακτηριστικά μου. Και να’ταν μόνο αυτά, αλλά ακολουθώ τους κανόνες του παιχνιδιού στο οποίο με προσκάλεσαν η Άννα , η Leila και ο Αντώνης. 

Eπίσης σε άλλο πιο παλιό παιχνίδι η Ζουζούνα  με κάλεσε να πω για τα παιχνίδια που είχα. Τίποτα δεν βρήκα εκτός από το πορτοκαλένιο. Βέβαια σαν παιδί και εγώ τρελλαινόμουν για κρυφτό, για μήλα και για λάστιχο!Ειδικα όταν κατέβαινα Χανιά, πανικός γινόταν. Παίζαμε και το “Θυσαυρό”. Χωριζόμασταν σε δύο ομάδες και έπρεπε να ανακαλύψουμε κάτι παλιό και κρυμμένο. Χανόμασταν με τις ώρες στα γύρω χωριά και στ’αμπέλια!Αυτά τότε γιατί τώρα….  που μεγάλωσα πάει η ανεμελιά  η οποία έδωσε τη θέση της  στα παρακάτω:

1) Είμαι υπερβολικά αφελής ώρες ώρες. Εμπιστεύομαι εύκολα γιατί αδυνατώ να πιστέψω σε μια μη ειλικρινή συμπεριφορά και μετά ως συνήθως απογοητεύομαι. Τα τελευταία χρόνια κάπως καλύτερα τα πράγματα αλλά όχι σημαντικές αλλαγές.
2) Είμαι αρκετά αναβλητική. Σε πράγματα που δεν μου πάνε για κάποιο λόγo, τα αναβάλλω δημιουργώντας πολλές φορές προβλήματα στους γύρω μου άνευ λόγου και αιτίας.
3) Μερικές φορές παλιμπαιδίζω και γίνομαι περισσότερο ναζιάρα απ’ότι πρέπει και αυτό είναι ίσως κουραστικό με τους άλλους. Αλλά δουλεύοντας με παιδιά από το πρωί μέχρι το βράδυ τι να κάνω επηρεάζομαι!!
4) Στεναχωριέμαι εύκολα για ανόητα πράγματα. Ανούσια και περιττά. Για τα σοβαρά από την άλλη γίνομαι τέρας ψυχραιμίας για τους άλλους. Δεν ήμουν πάντα έτσι. Παλιά κατέρρεα με το παραμικρό, τώρα απλά δεν μπορώ ….
5) Βιάζομαι πολύ. Τα θέλω όλα εδώ και τώρα. Δεν έχω όση υπομονή θα ήθελα.
6) Δεν μπορώ να λέω όχι. Ακόμα και σε κάποιον που δεν το αξίζει .Ακόμα και σε κάποιον που με έχει πληγώσει. Δεν μπορώ να στεναχωρώ. Είμαι αδύναμη και ανασφαλής πολλές φορές.
7) Είμαι κυκλοθυμική. Μέσα στην ημέρα αλλάζω ύφος ανάλογα με το mood!
Είναι και άλλα δεν τα θυμάμαι.
9) ….. όσοι με ξέρετε μπορείτε ελεύθερα να μεγαλώσετε τη λίστα.
10) Το παρόν ποστ είναι αφιερωμένο στον καλό μου που με αγαπά και με ανέχεται και επειδή ότι και να κάνω θα είμαι πάντα το πορτοκαλί του γλυκό τερατάκι!

    

  Δυο λόγια όμως και για το αξιαγάπητο αυτό κουκλάκι.

Το είχαμε αγοράσει πριν χρόνια όταν σπούδαζε στην Αγγλία. Σαν παιδιά λοιπόν επισκεφθήκαμε το Hamleys γνωστό μαγαζί παιχνιδιών στο Λονδίνο και πέσαμε πάνω του. Έχει μπαταρίες και αν πλησιάσεις και χτυπήσεις παλαμάκια αρχίζει να κουνιέται και να βγάζει ένα περίεργο γελάκι… ολίγον σατανικό βέβαια αλλά αστείο.

Είναι το «τερατάκι» δηλαδή εγώ!! Μουρλοκομείο σκέτο! Φάνηκε πιστεύω και από το κείμενο!