Le jasmin du désert

 

(Port El Kantaoui)

Ταξίδι ονειρεμένο πριν από μερικά χρόνια. Ιούλιο μήνα. Όχι δεν καήκαμε αντιθέτως. Μπορεί να είχε 40 βαθμούς στην έρημο αλλά η άμμος δροσερή, να θες να βυθίζεσαι. Δεν χόρταινα να γεμίζω τις χούφτες μου και να τη κοσκινίζω στον αέρα.

(H λίμνη Chot el Jerid, χωρίς νερό τον Ιούλιο βέβαια, και όσο νερό υπήρχε χρωματιζόταν ανάλογα με το μεταλλικά στοιχεία που υπήρχαν.Το λευκό,αλάτι, όπως και η καμήλα που φαίνεται στο βάθος)

Ευτυχώς είχαμε  κανείς σωστή επιλογή πρακτορείου και διαλέξαμε μια εκδρομή που περιελάμβανε 4 μέρες χαλάρωσης στο παραθαλάσσιο χωριουδάκι Port El Kantaoui και μετά με τζιπ 4Χ4 φύγαμε για τις οάσεις του νότου. Το γκρουπ μας ήταν 6 ζευγάρια, και όταν συναντάγαμε άλλα πρακτορεία και βλέπαμε τον κόσμο να κατεβαίνει ταλαιπωρημένος από τα  πούλμαν, χαιρόμασταν ιδιαιτέρως που εμείς ήμασταν με τα 2 τζιπ και σταματάγαμε όπου και όποτε θέλαμε.

Όμορφη χώρα η Τυνησία, εκλεπτυσμένη λόγω της γαλλικής αποικιοκρατίας κόσμος ευγενής με ειλικρινές χαμόγελο αλλά στα παραδοσιακά souk το παζάρι παζάρι!Μπορούσες να κατεβάσεις το ¼ της τιμής.

(Tunis, Souk, photo by Cecilia)

Γυρίσαμε λοιπόν με αρκετά πακέτα χουρμάδες, κελεμπίες, μπακιρένια σκεύη, τσάι με ροδοπέταλα και δυόσμο και φυσικά μπόλικα μπαχάρια! Η κουζίνα μου άρεσε πολύ , άλλωστε λόγω Αιγύπτου, η όλη κουλτούρα δεν μου ήταν ξένη, ίσα ίσα που ένιωθα πολύ οικεία σαν να είχα ξανάρθει.

Στο Port El Kantaoui ένα αρκετά τουριστικό χωριουδάκι θα έλεγα, αυτό που μου άρεσε πιο πολύ ήταν τα μπουκέτα από γιασεμί και πορτοκαλανθούς που πουλούσαν πλανόδιοι στο δρόμο. Άρωμα μοναδικό.

Για την εκδρομή στον νότο και στις οάσεις τι να πω.

Για το Κολοσσαίο του Εl Jem  το οποίο αν και μικρότερο είναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτό της Ρώμης. Εκεί  γυρίστηκαν  μάλιστα σκηνές από τον Μονομάχο.

(El Jem)

Για τη Matmata και τα υπόσκαφα δροσερά σπίτια  όπου μένουν ακόμα άνθρωποι. Και  πάλι σε αυτό το σεληνιακό τοπίο γυρίστηκαν  σκηνές από τον Πόλεμο των Άστρων. Εμείς πάντως γνωρίσαμε μια γλυκύτατη κυρία που μας άλεσε  αλεύρι σε χειρόμυλο και μας έφτιαξε πιτούλες τις οποίες συνοδεύσαμε με παραδοσιακό κόκκινο ρουμπινί τσάι μαζί με μπόλικα μπαχάρια.

(Matmata και η συμπαθής κυρία στο σπιτικό της) 

Η έρημος.Η απόλυτη ησυχία και το βλέμμα να γεμίζει από το χρώμα της άμμου.

(Στην έρημο)

Sousse, Chebika, Tamerza , μια σειρά οάσεων με εναλλαγές τοπίων, στη  Tamerza πάλι το μοναδικό σκηνικός της χρησίμευσε για τις περίφημες σκηνές με τον Άγγλο Ασθενή.

Ανεβαίνοντας στην όαση επάνω  αξίζει να διαβάσετε ένα από τα πρώτα μου ποστ και μια σπέσιαλ φωτό που έχω (!!).Εμείς οι έλληνες είμαστε αλλού εντελώς και θέλουμε να κουβαλάμε και τις συνήθειές μας παντού!

Και βόλτες με καμήλες βεβαίως με παραδοσιακή ενδυμασία και συνοδευόμασταν από βεδουίνους που έτρεχαν σαν αστραπή πάνω σε λευκά άλογα ενώ ζαγράτιζαν  και άλλα πολλά με couleur locale.

Η επιστροφή μας βρήκε πάλι στο βορά στη Καρχηδόνα και στη Τύνιδα. Η Καρχηδόνα ειδικά σαν ζωγραφιά, ένα περίεργο κράμα μεσογειακού τοπίου  με έντονα χρώματα ανατολής.

(Sidi Bou Said)

(Kαρχηδόνα προς Sidi Bou Said, η Μεσόγειος)

Εν ολίγοις ήταν μια όμορφη απόδραση, οικονομική και σας τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. Σίγουρα δεν έχει  το μεγαλείο του Μαρόκου. Αλλά για όσους έχουν το ταξίδι και το παραμύθι  μέσα τους αξίζει.

Θέλει μόνο λίγο ψάξιμο η μορφή της εκδρομής αν  θέλετε να ευχαριστηθείτε και να νιώσετε πραγματικό άρωμα Ανατολής.