(photo from www.labradorpuppy.net)
Μοναδικό πράγμα η αγκαλιά. Και δεν μιλώ μόνο για αυτή που δεχόμαστε από τον άνθρωπό μας.
Χθες κέρδισα λοιπόν δυο μοναδικές και πολύ ξεχωριστές αγκαλιές.
Η πρώτη ήρθε νωρίς το απόγευμα από ένα απίστευτο μωρό 1,5 ετών. Μόλις είχε ξυπνήσει από τη μεσημεριάτικη σιέστα και έτυχε να ήμουν δίπλα του όταν άνοιξε τα ματάκια του. Βλεφαρίδες μακριές και πλάγιο χαμόγελο που προσκαλούσε για χάδια και αγκαλιές. Άντρες παιδί μου, από μικρά ακόμα μες τα νάζια και τις γαλυφιές! Φυσικά και ενέκυψα! Δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από ένα αγουροξυπνημένο ζεστό μωρό στην αγκαλιά. Οσοι είστε γονείς ή έχετε πετύχει αντίστοιχες σκηνές ξέρετε για τι ομιλώ! Τύλιξε τα χεράκια του γύρω από το λαιμό μου και εγώ χάθηκα σε ένα σύννεφο talk, Johnson’s baby και γενικότερης μωρουδίλας! Για να μην μιλήσω για τα γυμνά πατούσια !Αυτή ήταν η μια λοιπόν, που μου έφτιαξε τη μέρα. Μια μωροαγκαλιά από τον Νικολή μας!
Μετά ήρθε επίσης μια πολύ όμορφη και ζεστή αγκαλιά. Είδα μια φίλη μου αγαπημένη που είχα καιρό να δω γιατί περνούσε κάποιο σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα. Όλα καλά επιτέλους! Τι ωραίο με έναν άνθρωπο που έχεις περάσει τόσα πολλά, που σας δένουν πολλά να βλέπεις στα μάτια αυτή τη συγκίνηση και τη χαρά…
Και να λοιπόν βροχή οι σφιχτές αγκαλιές, της κολλητής προς τη κολλητή, του δικού σου ανθρώπου. Χθες το μενού είχε λοιπόν Goodys salad bar πατάτες και αγκαλιές!
Σημαντικό πράγμα λοιπόν οι αγκαλιές απ’όπου και αν προέρχονται. Γιατί κρύβουν λαχτάρα και τρυφεράδα.
Γι αυτό είπα να υποδεχτώ τον Απρίλη αλλιώτικα! Βρείτε χρόνο λοιπόν και μοιράστε αγκαλιές. Δεν κοστίζει τίποτα όμως δίνεις και παίρνεις πολλά.
Πιστέψτε με!
Καλό σας μήνα!
