Δεν είχε ύπνο καθόλου τις τελευταίες μέρες. Γυναικοδουλειά της μύριζε. Ήταν και που τον τελευταίο καιρό αργούσε να γυρίσει από τη δουλειά, κάτι βλέμματα περίεργα που έπιασε έτοιμα να καταπιούν τη Δάφνη, ε δεν ήθελε και πολύ.
Πάντα τέτοια εποχή ο Παύλος έτσι ήταν. Σαν να τον έπιανε η άνοιξη και να μην ήξερε πιο λουλούδι να πρωτοκοιτάξει. Και η Άνοιξη φέρνει και άνοδο στη θερμοκρασία και την εσωτερική και την εξωτερική! Ο κόσμος έχει τη τάση να φορά πιο λεπτά ρούχα,οι βιτρίνες γεμάτες χρώματα σαν ολάνθιστο περβόλι. Πόσο να αντέξει και αυτός στη θέα της ανοιξιάτικά ντυμένης Δάφνης … Με το δαντελωτό αέρινο μπλε μπλουζάκι ανθισμένο εσωτερικά, έτοιμο να εκραγεί…. Σαν άλλη Hertzikova που τον προσκαλούσε να τη κοιτάξει στα μάτια!
-Πάει τέλειωσε θα πάω για σιλικόνη, για lifting,για botox όλα θα τα κάνω!
-Βρε Λενάκι μου χαλάρωσε λίγο, τι σε έπιασε πάλι και θέλεις να μεταλλαχτείς, γιατί περί μετάλλαξης θα πρόκειται και όχι για τίποτα άλλο.
-Τι να χαλαρώσω!! Ο Παύλος… δεν μπορώ άλλο να κοιτάζει λιγωμένος το μπολκάκι της Δάφνης. Έλεος πια. Με κάνει και αισθάνομαι ανασφαλής!
-Κακώς πολύ κακώς!Εσύ φταις όχι εκείνος. Εσύ δεν εκτιμάς αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη. Μια χαρά κοπέλα είσαι ζουμερή ζουμερή. Τίποτα δεν είναι καλύτερο από ένα φυσικό σώμα και ας έχει και μικροατέλειες κάπου κάπου αν και εσύ δεν έχεις πουθενά. Botox, lifting, ορμόνες και ένα σωρό σκευάσματα που μεταλλάσσουν το σώμα και όχι προς το καλύτερο πίστεψέ με. Άντε μωρέ botox και βλακείες, να μην μπορείς να χαμογελάσεις με την ησυχία σου!
-Μα ο Παύλος Τασία μου…
-Ο Παύλος και ο Παύλος!Νισάφι πια! Αγάπησε πρώτα εσύ ζουμερό μου κοπελούδι τον εαυτό σου, κάνε και καμιά αλλαγή, στο look σου και θα σου πω εγώ μετά αν θα προτιμά τα φρέσκα ή τα μεταλλαγμένα!
Και έτσι έγινε τελικά. Την επομένη ο Παύλος συναντήθηκε με τη Δάφνη και ένα άλλο συνάδελφο στο ασανσέρ. Πήγαιναν στο 5ο στο γραφείο του Γενικού. Ξεχείλιζε πάλι το μπούστο της. Και μπήκε τόσος κόσμος στον 2ο που έγιναν σαρδέλες μέσα στο ασανσέρ. Πως τα έφερε έτσι η χωροταξία των σωμάτων που βρέθηκε στα δεξιά της, τόσο κοντά που το αριστερό του χέρι που κρατούσε ένα δερμάτινο folder ακουμπούσε σχεδόν στο πλαϊνό τμήμα του δεξιού ..ανθού της. Στον 3ο μπήκαν και άλλοι. Το χέρι του Παύλου αμετακίνητο , το ίδιο και ο ανθός της Δάφνης. Σκληρός , αμετακίνητος, μια συμπαγής μάζα. Και εκείνη τίποτα , λες και χαιρόταν για αυτή τη τάχα μου τυχαία χωροταξία των σωμάτων μέσα στο ασανσέρ. Έμοιαζε να το ευχαριστιέται. Έμοιαζε γιατί το χαμόγελο που του έριξε δεν ήταν και πολύ φυσικό. Του χαμογέλασε συγκρατημένα, τα χείλη πλάτυναν αλλά όχι πολύ, σχεδόν με κόπο. Τώρα που ήταν δίπλα του φαινόταν άλλος άνθρωπος.
ο κόσμος, απομαγνητίστηκε και το χέρι του Παύλου από τον δεξιό ανθό της Δάφνης και μέχρι να πάει σπίτι του είχαν επανέλθει όλες οι ισορροπίες.
Άντε πίσω στο Λενάκι σκέφτηκε ο Παύλος βάζοντας το κλειδί στη πόρτα.
Ποιό Λενάκι; Η γυναίκα που στεκόταν μπροστά του ήταν μια Έλενα με τα όλα της!Με εφαρμοστό τζιν και ψηλοτάκουνες peep toe γόβες απ’όπου φαινόντουσαν κατακόκκινα βαμμένα νύχια. Mπορντώ σταυρωτό μπλουζάκι που χώριζε αρμονικά το στήθος της ενώ απο μέσα αχνοφάινονταν ενα δαντελετό λιλά εσώρουχο με ένα μικρό φιογκάκι στο στήθος που σε προκαλούσε να το λύσεις!
-Καλώς τον μου! Στην ώρα επάνω ήρθες που ετοιμάστηκε και το γλυκό. Τάρτα φράουλα που σ’αρέσει αλλά όχι με αυτές που κυκλοφορούν στην αγορά. Μου’χε δώσει η Τασία δυο ρίζες σε μια ζαρντινιέρα και τις μάζεψα σήμερα το πρωί. Είναι μικρές αλλά πολύ γλυκές με φυσικό άρωμα και χρώμα , όχι όπως τις άλλες που είναι γεμάτες ορμόνες! Να σου φύλαξα μερικές, πάρε μια…
Τον πλησίασε όλο νάζι και του έδωσε στο στόμα μια μικρή κατακόκκινη φράουλα.
Τρελάθηκε ο Παύλος από τη γλύκα και το άρωμά της….. Έλενας! Την πήρε στην αγκαλιά του και ένιωσε πάνω του το στήθος της στητό μα ζωντανό. Παλλόταν από ζωή και έρωτα.
-Μμμμμ, νομίζω ότι πρέπει να πάμε κατευθείαν για γλυκό, της είπε ενώ της σφράγιζε τα χείλη με ένα φιλί με γεύση φράουλας
Και για να μη μου μείνετε και παραπονεμένοι, φυσικά και ακολουθεί συνταγή! Μια εύκολη συνταγή που αρέσει σε μικρά και σε … μεγάλα παιδιά.
Υλικά για τη τάρτα:
1 ½ κούπα αλεύρι
1 κουταλιά baking powder
1 αυγό
¾ φλυτζανιού βούτυρο
Λίγο κονιάκ
1 φλυτζάνι γάλα
½ ποτήρι ζάχαρη.
Για τη γέμιση
1 κεσεδάκι φράουλες
2 φακελάκια κρέμα Γιώτης Βανίλια της στιγμής
Λίγα φιστίκια Αιγίνης καθαρισμένα.
Κόβουμε το βούτυρο σε κομματάκια και το χτυπάμε με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το αυγό, το αλεύρι, το baking powder και το κονιάκ. Ρίχνουμε εναλλάξ με το αλεύρι το γάλα. Γίνεται μια ζύμη σφιχτή αλλά που πλάθεται άνετα όμως και δεν κολλάει στο χέρι. Ανοίγουμε τη ζύμη και τη τοποθετούμε σε ειδικό ταψάκι για τάρτες. Τρυπάμε με το πιρούνι τη ζύμη για να γίνει πιο τραγανή και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 10-15 λεπτά περίπου στους 180 βαθμούς. Την αφήνουμε να κρυώσει καλά και μετά τη γεμίζουμε με τη κρέμα βανίλια και τοποθετούμε από πάνω φράουλες κομμένες στα δυο και μερικές ολόκληρες. Γύρω γύρω γαρνίρουμε με πράσινα φιστίκια Αιγίνης (τα έχουμε κόψει στα δύο για να φαίνεται το πράσινο χρώμα τους και να κάνει αντίθεση με το κόκκο χρώμα της φράουλας)
…….
Το παρόν ποστ αφιερώνεται στη Νεραιδένια μου που μου έδωσε την αρχική ιδέα με τις φράουλες και στο Νατασσάκι που μιλώντας μου για βιολογικές μου έκανε κλικ για να δέσω το παραμύθι!
36 απαντήσεις so far ↓
aikaterinitempeli // Απρίλιος 12, 2008 στο 11:52 π.μ.
Αυτή τη φορά με ξεγέλασες αν και ξέρω την ωραία σου συνήθεια να “μαγειρεύεις” παραμυθοσυνταγές. Νόμιζα ότι ήταν ιστορία χωρίς …γευστική συνέχεια, αλλά εσύ πέρασες και μήνυμα αυτή τη φορά. Μπράβο σου κορίτσι μου. Έξοχο! Καλή σου μέρα. Τα φιλιά μου έχεις! Λέω να ψάξω για φράουλες…
νατασσάκι // Απρίλιος 12, 2008 στο 12:36 μ.μ
μμμμ!!!!!
Τέλεια!!!!
(το ξέρεις ότι την έφτιαξα ήδη;
)
Φιλιά πολλά -και
για το Σαββατοκύριακο, φραουλένια!!!
(κι ευχαριστώ! Και σου κρατώ ρίζες, ναι;
)
ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. // Απρίλιος 12, 2008 στο 2:28 μ.μ
μμμμμ!!!
φοβερη η ταρτα!!!!
αλλα και το λενακι δεν πηγε πισω!!!
κεντρικη ιδεα: αγαπαμε τον εαυτο μας πρωτα πρωτα……..και μετα τρωμε την ταρτα
madame de la luna // Απρίλιος 12, 2008 στο 5:14 μ.μ
Καλέ όλο σε πειρασμούς μας βάζεις! Μ’ αρέσει!!!!!!!!!!!!!! Έχεις και πρόσκληση για παιχνίδι, αν κάνεις κέφι. Εσύ κρίνε! Φιλιά.
ritsmas // Απρίλιος 12, 2008 στο 5:41 μ.μ
καλό μου, κοίτα μη μου παχύνεις με τούτα και με κεινα…. πλιζ
Αθανασία // Απρίλιος 12, 2008 στο 5:46 μ.μ
Kalhspera kalh mou…ti wraio keimeno….para poly wraio..poly anoixiatiko..em,etsi einai prepei na vriskoume panta ton tropo mas emeis-( kai sigoura ton exoume!)…na kanoume aytous pou agapame panta na theloun mono emas!..tous antres kyriws ennow…den einai kai toso dyskolo isws…mallon…me apla pragmata den xreiazontai kai oi thysies tou aiwna!para poly wraio…dine mas tetoies symvoules pio syxna!!xaaaaaxaxxaaxxa!Athanasia.
vasilis // Απρίλιος 12, 2008 στο 6:42 μ.μ
Αυτή είναι πρόκληση- πρόσκληση… και νομίζω ότι μια φραουλένια τάρτα είναι ό,τι καλύτερο και ό,τι πιο δροσιστικό
Ερωτική σήμερα πολύ θαλασσινή μου η …συνταγή σου
diavatis // Απρίλιος 12, 2008 στο 9:28 μ.μ
ααααα…. και ωραία ιστορία και φραουλένια ταρτούλα… γιάμι γιάμι…
Artanis // Απρίλιος 12, 2008 στο 10:02 μ.μ
Τί να σου πώ, οτι είσαι απίστευτη; Οτι ήμουν έτοιμη να κατεβάσω καντήλια σ’ αυτόν τον Παύλο, αλλά “αποφορτίστηκα” όταν είδα τη συνταγή; Να μη σου πώ δηλαδή τί έσερνα ήδη στην Δάφνη…
marilia // Απρίλιος 12, 2008 στο 11:34 μ.μ
Ζηλεύω… διπλά! Πεντανόστιμα και τα δύο γλυκά! Και η ιστορία και η τάρτα. Αλλά… κλαψ… λιγμ… είναι το αγαπημένο μου γλυκό και… σνιφ… καταραμένη δίαιτα!!!!!!
σνουποφιλί αλμυρό. λιγμ!
Kaveiros // Απρίλιος 13, 2008 στο 12:01 π.μ.
Και θα παχυνω και με αναστατωνεις μες στη νυχτα!
Μαρια Νικολαου // Απρίλιος 13, 2008 στο 7:12 π.μ.
Μμμμ φραουλιτσες … σπεσιαλ….
καλημερα κοριτσάκι μου
Από πότε τα ομορφα θαλασσινά βοτσαλάκια ασχολουνται τοσο με την γλυκιά κουζίνα???
φιλακιααααα
με το φεγγαρι αγκαλια // Απρίλιος 13, 2008 στο 11:22 π.μ.
εισαι φοβερη,εισαι αξιαγαπητη,μια φραουλα βουτυγμενη σε σαντιγυ αυτο εισαι..
φιλια θαλασσινη μου
κοκκινα απο την φραουλογιορτη
thalassinimatia // Απρίλιος 13, 2008 στο 6:21 μ.μ
@ Σ’ευχαριστώ πολύ Κατερίνα μου! Η αλήθεια είναι οτι για να ντύσω κάθε φορά μια συνταγή χρειάζομαι λίγο τσίγλισμα από οτιδήποτε.Μια εικόνα, μια λέξη! Να’ναι καλά η Κάτια και η Νατάσσα ΄λοιπόν χιχι!
Να τη φτιάξεις είναι εύκολη και γρήγορη!
Φιλιά πολλά
@ Τασία….. μου ήμουν σίγουρη οτι θα την έφτιαχνες γρήγορα!Ελπίζω να άρεσε και στο παιδί! Σ’ευχαριστώ πολύ και περιμένω τις ρίζες για να τη φτιάξω όπως πρέπει! Φιλιά βοτσαλάκι μου!
@ Σωστά Γιώρργο μου πρώτα τον ευατό μας και μετά όλα τα άλλα , με μέτρο όμως , μη τρελλαθεί και η βελόνα της ζυγαριάς!
@Φεγγαροκυρά μου είναι διαίτης αυτό, μην το βλέπεις έτσι!Αλήθεια είναι πολύ ελαφρύ, δροσερό και…. τα υπόλοιπα όταν το φτιάξεις!Σ’ευχαριστώ για την πρόσκληση θα προσπαθήσω!!
Φιλιά πολλά
thalassinimatia // Απρίλιος 13, 2008 στο 6:27 μ.μ
@ Ριτσάκι μου καλό μην ανησυχείς προσέχω… για να έχω
!! Να τη φτιάξεις και εσύ του μικρού σου, γίνεται γρήγορα και θα του αρέσει!! Φιλάκια πολλά Ριτσοαγκαλιά μου! 
@Συμφωνώ Αθανασία μου δεν χρειάζονται και ιδιαίτερα πράγματα αρκεί να υπάρχει το συναίσθημα! Βέβαια καλό είναι να υπάρχει και λίγη σπιρτάδα, κανένα γλυκάκι φραουλένιο …. εδεώ και εκέι δεν βλάπτει! Ο καλός μου το ετίμησε δεόντως και πάμε για δευτερη δόση χιχι!
@Είναι όντως μια πολύ δροσερή και εύκολη συνταγή που αρέσει όπως έγραψα σε μικρούς και σε μεγάλους! Μας έχει πάρει η Ανοιξη νομίζω όλους με τα χρώματα και τα αρώματά της! Φιλιά Δον μου.
@Διαβάτης γιαμι δεν λες τίποτα.Φαντάσου τραγανή ζύμη, με κρέμα βανίλια και δροσερή φράουλα από πάνω!Ασε !!! Φιλιά
thalassinimatia // Απρίλιος 13, 2008 στο 6:31 μ.μ
@ Αρτάνις μου αντρες βλέπεις τσ τσ σαν παιδιά που ψάχνουν το παιχνιδάκι τους, ευτυχώς ο Πάυλος κατάλαβε οτι το δικό του δεν είναι πιστοποιημένο δεν είχε ΕΛΟΤ ISO πως τα λένε και επέστρεψε εν οίκο για να γλυκαθέί όπως πρέπει!!
Φιλιά πολλά
@ Μαριλιάκι είναι λαιτ η συνταγή αλήθεια εχει λίγη ζάχαρη μόνο η ζύμη πουθενά αλλού…αμα μπορείς φτιάξτην και στείλε κανένα κομμάτι του καλού σου θα του αρέσει!
Φιλιά πολλά πατριωτάκι
@Σπέσιαλ δε λες τίποτα Μαρία μου.Κοίτα μετά τις αλμυρές συνταγές είπα να επανέλθω με κάτι πιο ελαφρύ !! Φιλιά πολλά, να τη φτίάξεις νομίζω θα σου αρέσει πιο πολύ από τη πορτοκαλόπιτα!
thalassinimatia // Απρίλιος 13, 2008 στο 6:33 μ.μ
Σ’ευχαριστώ φεγγαρένια μου! Με σαντυγί σκέτες σε μπολ είναι άλλη υπόθεση… χιχι!
Το πιο γλυκο κομμάτι λοιπόν για σένα διάλεξε!
φιλιά πολλά!
cinderella // Απρίλιος 13, 2008 στο 8:30 μ.μ
Όταν το ερωτικό στοιχείο, ενώνεται με τη ζήλια και την παρ’ όλίγον απιστία τότε προκύπτει η τάρτα φράουλα της οποίας τη συνταγή αναζητούσα εναγωνίως!!
Καλησπέρες υπέροχη Θαλασσινή μου!! Μου άρεσε πάρα πολύ το πόστ αλλά και η συνταγή φυσικά την οποία θα φτιάξω μέσα στην εβδομάδα!!
poet1 // Απρίλιος 13, 2008 στο 11:43 μ.μ
Δεν μου αρεσουν οι ταρτες αλλα το ποστ εξαιρετικο… Την καλημερα μου και καλη εβδομαδα ευχομαι_
Υβόννη // Απρίλιος 14, 2008 στο 8:16 π.μ.
http://blogopaixnida.wordpress.com/
ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΑΜΑ ΘΕΣ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ! ΦΙΛΙΑ
Γλυκο - Κερασο - Ζουζούνα // Απρίλιος 14, 2008 στο 9:34 π.μ.
Ο,τι και να κάνει εκείνη στο σπίτι….. όταν το έχει μέσα του ο άλλος, θα ευχαριστιέται φράουλες και 8 ώρες στην δουλειά και άλλες τόσες στο σπίτι.
Δεν τον μαζεύεις με τίποτα….
Τα υπόλοιπα είναι στη σφαίρα της ονειροπόλησης και της φαντασίας !!!! Φιλιά κερασένια
Να γνωριστούμε, λέει… « Μαμά…ετών 36..! // Απρίλιος 14, 2008 στο 10:43 π.μ.
[...] με φωνάζουν μια ζωή -από Αναστασία, μα ακούω και στο Τασία, προσφάτως… 2. Γενέθλια: 25/4/1971 (ορίστε, να μη λέτε [...]
neraidoskoni // Απρίλιος 15, 2008 στο 8:46 π.μ.
Γιαμ γιαμ, τι φοβερό γλυκάκι είναι αυτό;
Και η ιστορία σου απίθανη και πάλι!
Ευχαριστώ φιλενάδα για την αφιέρωση!
Φιλάκια φραουλένια και μεγάάάάάλη αγκαλιά
Γλυκο - Κερασο - Ζουζούνα // Απρίλιος 16, 2008 στο 11:15 π.μ.
Γλυκομαγε(ιρευ)τρα, όταν φάς όλο το γλυκό, πέρνα κι απο εμένα, έχει πρόσκληση αν θέλεις!
Γλαρένια // Απρίλιος 17, 2008 στο 11:39 π.μ.
Με πονήρεψες…δε φταίω εγώ… με καλόμαθες και με τις συνταγές και δεν έβλεπα την ώρα να τελειώνει το υπέροχο για άλλη μια φορά κείμενό σου (δεν το κρύβω)….γι’ αυτήν…
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
neraidoskoni // Απρίλιος 17, 2008 στο 2:52 μ.μ
Που είσαι; δεν σε βρίσκω!!
φιλάκια γλυκιά μου ομορφούλα!
vasilis // Απρίλιος 17, 2008 στο 4:44 μ.μ
Κι από μένα μεγάλη αγκαλιά και φιλιά
eletg // Απρίλιος 18, 2008 στο 7:47 π.μ.
Γλυκια μου θαλασσινη σημερα φευγω για ρεθυμνο αλλα δεν με προδιαθετει ο καιρος και εχω ενα σφιξιμο ,ομως ταξειδι ειναι αυτο και πρεπει να αλλαξω διαθεση.Δεν θα εχω ιντερνετ και θα σας χασω για αρκετες μερες ,ευχομαι να περασετε καλα,καλη ανασταση και θα συνεχισω την ενημερωση γυριζοντας.
antonis // Απρίλιος 18, 2008 στο 1:14 μ.μ
Καλο ΣΚ ευχομαι, θαλασσινη
Φιλια
Artanis // Απρίλιος 19, 2008 στο 11:14 π.μ.
Έχεις προσκληση…
thalassinimatia // Απρίλιος 19, 2008 στο 7:43 μ.μ
@ Σταχτοπούτα μου νηα τη φτιάξεις και δε θα χάσεις! Είναι δροσιστική και ερεθιστικλη…!
Φιλιά πολλά
@Ποιητή μου δεν έχει δοκιμάσει τη συγκεριμένη γι αυτό! Καλό σκ! Φιλιά
@ Σ’ευχαριστώ Υβόννη μου! Την είδα.Φιλιά
@Ζουζούνα μου εχεις δίκιο άμα ο άλλος την έχει την αμαρτία στο αίμα του τι να σου κάνει μια τάρτα…. όσο αμαρτωλά και αν είναι σερβιρισμένη!
Φιλιά
υγ την είδα τη πρόσκληση .Σ’ευχαριστώ πολύ!
@Τασία …. μου! Σμούτσς και όποτε μπορείς στείλε και κανά δυο ρίζες! Φιλάκια πολλά βοτσαλάκι μου!
@Νεραιδένια μου μια πιατέλα ολόκληρη δική σου! Εγω ευχαριστώ για την ΄έμπνευση!Φιλάκια πολλά !
@Πονηρή μου Γλαρένια! Το έχεις μάθει πια το κόλπο! Φιλάκια πολλά και καλό σ.κ!
@Βασίλη μου φιλιά και αγκαλιά!
@ Αντώνη ευχαριστώ πολύ! Καλό σ.κ να έχεις!
@Αρτάνις θα έρθω και απο σ΄ένα.Να περάσεις όμορφα! Φιλιά!
thalassinimatia // Απρίλιος 19, 2008 στο 7:44 μ.μ
Ελέγκ μου καλά να περάσεις στη πατρίδα.Θα σε περιμένουμε να μας φέρεις άρωμα!
Φιλιά πολλά!
Sweet // Απρίλιος 30, 2008 στο 12:46 μ.μ
Kapoioi blepoun tin tarta,egw na sas pw tin alitheia tin kopela koitaw pou pisteuw oti einai super sexy!!
Ραδιοκέφαλη // Μάιος 8, 2008 στο 2:27 μ.μ
Ν ο σ τ ι μ ό τ α τ ο ποστ Θαλασσινή. Και υπέροχος τρόπος να δώσεις συνταγή σε κάποιον.
thalassinimatia // Μάιος 10, 2008 στο 11:44 π.μ.
Χαίρομαι που σου άρεσε! Ελπίζω να πήρες μεγάλο κομμάτι! Φιλιά πολλά!
thalassinimatia // Μάιος 10, 2008 στο 11:45 π.μ.
Sweet και την τάρτα και τη σερβιτόρα….!
Είναι όντως πολύ αισθησιακή με πειραχτικό βλέμμα για αυτό και τη διάλεξα!!
Υποβολή σχολίου