-Θα έρθεις το βράδυ στο «Eleven»;
-Βαριέμαι ρε συ… έχω κάτι σχέδια να παραδώσω μεθαύριο και δεν το βλέπω. Άσε που δεν έχω όρεξη να ξαναδώ όλους τους παλιούς.
- Πρόσεξε μην πιάσεις ρίζες μόνο! Σχεδόν όλη η τάξη μας θα είναι ακόμα και ο Στεργίου θα έρθει! Και ο Ανδρόνικος με τον Μίλτο. Θυμάσαι ρε συ εκείνη τη φάση στο Γέροντα στη Μήλο με εκείνες τις γνωστές σου , που τους έκρυψε τα μαγιό ο Μίλτος;
-Άσε μη μου το θυμίζεις, ρεζίλι με κάνατε.
-Καλά ξεκόλλα και εσύ και κανόνισε να έρθεις το βράδυ. Τα λέμε.
Συνάντηση συμμαθητών και βλακείες… με όσους ήθελε να κρατήσει επαφή , κράτησε. Κανά δυο θα ήθελε να δει τι κάνουν αλλά για τους υπόλοιπους δεν του καιγόταν καρφί. Και ειδικά για τον Μίλτο και τον Ανδρόνικο!
Ένα χρόνο μετά το σχολείο κανόνισαν να πάνε διακοπές στη Μήλο. Τελευταία στιγμή ήρθαν και κόλλησαν ο Μίλτος και ο Ανδρόνικος.Φίλοι του Αλκη πιο πολύ παρά δικοί του. Εκτός από την ομάδα μπάσκετ δεν είχαν πολλά παρεδώσε.
Αντροπαρέα και μόνο. Το όλο concept ήταν να βρουν κορίτσια από εκεί και ότι προκύψει. Ο Χάρης βέβαια ήταν ο ρομαντικός της παρέας και δεν ήταν το στιλάκι του αλλά μια που δεν έπαιζε τίποτα το τελευταίο καιρό….
« Ο γιος μου γράφει καταπληκτικές εκθέσεις, πρέπει να τις διαβάσετε!» κόμπαζε η μάνα του στις φιλενάδες της. Διάβαζε πολύ από μικρός, με ένα βιβλίο ήταν πάντα στο χέρι. Σημείωνε στο μυαλό του εικόνες από τα βιβλία και τις έψαχνε έξω. Στον κόσμο. Παρομοιώσεις ατελείωτες. Αν δε διάβαζε θα ασχολιόταν με το μοντελισμό. Ώρες ολόκληρες μέχρι να φτιαχτεί ένα ακριβές αντίγραφο από μια ισπανική γαλέρα. Τελικά πέρασε στους Μηχανολόγους Μηχανικούς στη Πάτρα και έμεινε η μαμά μόνη στο σπίτι, πότε να διαβάζει τις εκθέσεις του Χάρη και πότε να κοιτάει το ” Isabella V”.
“Christina’s apartments to let”. Μικρό αλλά πολύ γραφικό, στην άλλη άκρη του Αδάμαντα. Με μπαλκονάκι που έβλεπες το γαλάζιο να στρώνει χαλί στον ήλιο να περπατήσει. «Σαν» χαλί, «σαν» σεντόνι, δεν μπορούσε να ξεφύγει από τις παρομοιώσεις, το μυαλό του έπλαθε και γεννούσε λέξεις και εικόνες με καθετί που τον ταξίδευε.
Το χέρι του Αλκη στον ώμο τον έβγαλε απότομα από τη ρότα που είχε χαράξει το μυαλό του.
-Ασε τα αγναντέματα και πάμε παραλία. Οι άλλοι είναι κιόλας κάτω.
Φόρεσε γρήγορα το μαγιό του και κατέβηκε. Είχε περιέργεια να δει που θα τον οδηγήσει αυτό το μοναδικό γαλάζιο σεντόνι που απλωνόταν μπροστά του. Σε ποιες παρομοιώσεις.
(συνεχίζεται)
