Μου άνοιξες μια πόρτα, μου έδωσες μια ευκαιρία.
Να εκτονωθώ. Να δημιουργήσω.
Να ταξιδέψω. Να γνωρίσω.
Να μάθω. Να μιλήσω.
Να συμπαρασταθώ. Να μου συμπαρασταθούν.
Να γελάσω. Να χαρώ.
Να κλάψω. Να στεναχωρηθώ.
Να θελήσω. Να ποθήσω.
Να πονέσω. Να μοιραστώ.
Να μαγειρέψω. Να χορέψω.
Να ζωγραφίσω. Να τραγουδήσω
Να αγαπήσω Να ερωτευτώ.
Να γράψω.
Να γράψω για όλα αυτά.
Θα μπορούσα να βάλω πολλά να. Αλλά ήθελα να μείνω στην ουσία.
Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο στο blogging και κυρίως σε εσάς. Που περνάτε από εδώ. Που διαβάζετε και σχολιάζετε. Που μόνο διαβάζετε δεν έχει σημασία. Που μοιράζεστε. Αφορμή στάθηκαν κάποιες σκέψεις που αντάλλαξα πρόσφατα σε κάποιο μαιλ αλλά και η τιμή που μου έκανε η γλυκιά Artanis να με προτείνει για το βραβείο.
Tην ευχαριστώ από τη καρδιά μου γιατί τελικά αυτή η υπόθεση δεν είναι καθόλου μα καθόλου απρόσωπη. Έχει συναίσθημα και άγγιγμα. Και ας μην έχεις δει το πρόσωπο του άλλου ποτέ. Και ας μην έχεις ακούσει τη φωνή του. Και ας μην τον έχεις αγγίξει.
Τα αγγίγματα υπάρχουν αλλιώς. Είναι αέρινα και πιστέψτε με κάνουν την παρουσία τους αισθητή…..
Αντιγράφω το κείμενο όπως έχει ταξιδέψει και σε άλλα blog. Πρέπει να προτείνω άλλες 8 ανοιχτές καρδιές, ανοιχτές ψυχές που μας φέρνουν κοντά. Γιατί βάζουν συγκεκριμένο αριθμό δεν ξέρω. Να μπορούσα να κάνω όπως λέει και η αγαπημένη μας Γλαρένια copy paste όλο το blogroll. Γιατί ακόμα και αν δε μιλάμε συχνά, κάποια στιγμή κάπου συναντηθήκαμε. Ανταλλάξαμε μια στιγμή, μια κουβέντα που ήταν σημαντική.
Δεν θέλω να χαλάσω όμως αυτή την αλυσίδα για ένα κυρίως λόγο. Όχι ότι τα συγκεκριμένα άτομα χρειάζονται αυτό το βραβείο, αλλοίμονο. Αλλά για να πάει παραπέρα αυτό το μήνυμα. Ότι κάτι όμορφο υπάρχει εδώ. Και αληθινό.
Αρκεί να είμαστε και εμείς.
“Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!»
Proximidade is described as follows:’This blog invests and believes in PROXIMITY – nearness in space, time and relationships. These blogs are exceedingly charming. These kind bloggers aim to find and be friends. They are not interested in prizes for self-aggrandizement! Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated. Please give more attention to these writers!’This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites. You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.As I have to choose only eight, the Proximidade Award goes to: “
Η Ελευθερία της ψυχής ( μας της κρήσσας)
Το πορτοκαλένιο ταξίδι του Βασίλη μας
Το κέφι του Ντίνου/ η αγκαλιά της Ρίτσας (κλέβω χι χι και τους βάζω μαζί )
Οι βρόχινες σταγόνες της Μαρίας μας
Εντάξει ξαναέκλεψα λίγο μη με μαλώνετε!
Tέλος να αφιερώσω όλο αυτό στις δυο αγάπες της ζωής μου που είναι η κινητήρια δύναμη από πίσω. Πάω να ζουζουνίσω τη μια τώρα!!
Σας φιλώ όλους
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 12:37 μμ
Είσαι καταπληκτική!
Έγραψες για όλα εκείνα που ώθησαν και εμένα να ανοίξω την πόρτα του blogging!
Να γνωρίσω και να ψάξω βαθύτερα για εκείνα που αναρωτιέμαι και με ενδιαφέρουν…
Νοιώθω τυχερός γιατί ανάμεσα σε πληθώρα άλλων, βρέθηκα και ξεχώρισα τον δικό σου “χώρο” που λειτουργεί σαν ένα από τα “κλειδιά” για την εύρεση του εαυτού μου!
Τέλος να σε ευχαριστήσω για την καλή και ευγενική άποψη που έχεις και για τον δικό μου “χώρο”, ο οποίος οφείλει την διάκριση στα σχόλια τα δικά σου και των επισκεπτών.
Σε ευχαριστώ πολύ…
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 1:32 μμ
Γλυκές σκέψεις και ψυχικά μοιράσματα οι επιδιώξεις. Ταξίδια στη χώρα του παραμυθιού και του ρομαντισμού. Κάπως έτσι θα χαρακτήριζα το μπλογκ σου με δυο φράσεις. Αν και είναι πολύ περισσότερα…
Σε ευχαριστώ ιδιαίτερα για την τιμή να με έχεις ανάμεσα στα “εκλεκτά” μπλογκ από τόσα που έχεις στο blogrοll. Αυτό τα βραβεία βέβαια αντανακλούν και στους αναγνώστες. Στους νέους φίλους ενός νέου όμορφου κόσμου.
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 5:13 μμ
Λοιπόν ναι, αν ήταν να δώσω βραβείο για το blogging, το δικό σου κείμενο θα έβαζα..!
Κάπως έτσι νομίζω λειτούργησε για όλους μας. Και είναι ακριβώς αυτό το “κάτι παραπάνω” που έχει από το απλό ημερολόγιο, που μπορούσαμε να κρατάμε όλοι μας: την επικοινωνία.
Αν για κάτι είμαι πολύ χαρούμενη, είναι που με αφορμή το blog γνώρισα καινούριους ανθρώπους. Και αποδείχθηκε ότι μερικοί είναι πολύ πολύ κοντά στην καρδιά μου πια.
Άπειρα πατουσοφιλάκια
και σε σένα, από κοντά πια
κι ευχαριστώ, πολύ πολύ.
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 6:34 μμ
οταν άνοιξα το blog, δεν ειχα συνηδητοποιήσει ότι ηταν κρυμμένα μέσα του όλα αυτά που αναφέρεις. Μου ανοιχτηκαν σιγά σιγα..Ανοιξαν την πορτούλα και δειλά δειλά βγήκαν στο σεργιάνι.
εχεις τον θαυμασμό μου γιατί αυτη την ανάρτηση και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν κατάλαβα απο την αρχη και με την ουσιαστική σημασία όλο το θέμα περι”βραβείων”
αν έλεγαν ας πούμε”ενδειξη φιλίας” θα με βοηθούσε πιο πολύ, να συμμετέχω και να το συνεχίσω.
ζουζούνισε την ζουζούνα σου, νασαι χαρούμενη και καλό Σ.Κ.
φιλιά Κυριακάτικα
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 6:48 μμ
Ξεκίνησα το blog μου για λόγους εντελώς διαφορετικούς από ότι τελικά εξελίχθηκε!
Δειλά δειλά άρχισα να επικοινωνώ με μερικούς από σας.
Το Νατασσάκι και εσύ θαλασσινή μου ήσουν από τους πρώτους…
Να΄σαι πάντα καλά εσύ και η ζουζουνίτσα σου!!!
Αυτό κι άλλα τόσα βραβεία για σένα!!!(Το δικό μου το πήρες;)
πολλά ζουζουνοφιλάκια στα πατουσάκια!!!
Καλό Σ/Κ:)
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 9:16 μμ
Μπήκα σε ένα κόσμο πρωτόγνωρο και μαγικό για μένα. Είχα την τύχη και την ευτυχία να πέσει λίγη από τη χρυσόσκονη αυτού του “κόσμου” επάνω μου…Αυτός ο κόσμος είναι η μπλογκόσφαιρα…Όσο περίεργο και να σας φανεί εδώ μέσα άρχισα να νοιώθω Άνθρωπος…Θαλασσινή μου σίγουρα εσύ αξίζεις πολλά βραβεία…!!!Σε ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνεις…να με θεωρείς φίλη σου!
Όλη μου την αγάπη και τα φιλιά μου σε σένα και την οικογένειά σου…και φυσικά να μην ξεχάσω: τα περισσότερα φιλάκια στο κοχυλάκι σου!
Ιανουαρίου 30th, 2009 at 10:14 μμ
οταν ειπα ”θελω να φτιαξω ενα blog” ενοιωθα απλα πως εχω μια απειρια πραγματων μεσα μου που ειχαν την αναγκη να ελευθερωθουν..
κι αυτο εγινε, κι αλλα πολλα πολλα ομορφα που δεν τα φανταζομουν..νομιζω πως εδω μεσα καθε μερα ειναι και μια εκπληξη..
κι ας ειναι μερικες φορες που θελω να φυγω..
σ ευχαριστω για την προτιμηση σου θαλασσινη μου, ειλικρινα σ ευχαριστω..
θεωρω πως εισαι απο τα πιο ταλαντουχα ατομα εδω μεσα, κι η συμπαθεια σου με τιμα..
να γραφεις..
να σε διαβαζουμε..
φιλι διπλο, τριπλο, δεκαπλο δε ξερω.. διαλεξε..
))
Ιανουαρίου 31st, 2009 at 10:52 πμ
Μμμμμματς! Είσαι γλυκούλα!
Ευχαριστώ για την τιμή
Ιανουαρίου 31st, 2009 at 8:05 μμ
Θαλασσινη μου σ’ευχαριστω μεσα απο την καρδια μου για το βραβειο που μου εδωσες,εγω για ενα πραγμα αισθανομαι πολυ μεγαλη χαρα ,ειναι για το οτι σας γνωρισα και μοιραζομαι μαζι σας και τη χαρα μου και την κακοκεφια μου και την αγαπη μου ειδικα για την κρητη μας,για τα πατριωτακια που λες και εχουμε το μελι αρχισαμε να μαζευομασε και να δινουμε γνωριμια.Η σκεψη μου ειναι μαζι σας, σας αισθανομαι δικους μου ανθρωπους και οταν εχω καιρο να μιλησω μαζι σας μου λειπετε.Φιλακια στα ομορφα μπουτακια με τα ωραια παντοφλακια.Φιλακια
σωστη δ/νση eletg.wordpress.com και elet-elet.blogspot.com:)
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 4:53 πμ
Από μένα για σένα, Θαλασσινή, κι από σένα σε όλους…
Φιλιά πολλά από ΝΖ…
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 6:14 πμ
Όμορφα όλα τα Να σου. Να’σαι καλά και Να χαμογελάς:) Μέρα καλή
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 8:17 μμ
Το αξίζεις Θαλασσινή, το αξίζεις.
Και χαίρομαι που γράφω σε ανθρώπους με επίπεδο.
Αυτό το βραβείο εχει ιδιαίτερη, ξεχωριστή βαρύτητα, λόγω της φιλοσοφίας του…
Σου εύχομαι τα καλύτερα και να είσαι έτοιμη για περισσότερες, όμορφες, συγκινήσεις.
Καλό μήνα.
Κώστας
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 8:17 μμ
@ Aντώνη μου με συγκινείς… νομίζω μετά από 1,5 χρόνο στη μπλογκόσφαιρα έχω κατασταλάξει σε μερικά ιδιαίτερα ταξίδια. Τα δικά σου είναι μέσα σε αυτά.Φιλιά πολλά και καλύ εβδομάδα να έχεις!
@ Βασίλη μου σε ευχαριστώ πολύ.Προσπαθώ να βγάζω οτι έχω και βοηθάτε και εσείς σε αυτό πολύ.
Φιλάκια πολλά
@ Νατασσάκι -γελάκι μου, είσαι η πρώτη μου αληθινή επαφή!! Πόσο χαίρομαι για αυτό να’ξερες!! Ελπίζω να πήρες μια γεύση το σάββατο από…. τη μαρμελάδα
!
Σε φιλώ πολύ πολύ!
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 8:22 μμ
@ Venceremos και εγώ δε πιστεύω σε βραβεία και τέτοια. Βραβείο για μένα είναι να καταφέρω να μοιραστώ μαζί σας τη χαρά και τη λύπη σας και το αντίστροφο. Ακόμα και από τόσο μακρια ….αλλά ταυτόχρονα τόσο κοντά.
Χαίρομαι πολύ που γνωριστήκαμε και τα λέμε από απέναντι…
Σε φιλώ πολύ
@Μαριάν μου όλοι από ένα δειλό ποστ ξεκινήσαμε και τώρα έχουμε γίνει μια αγκαλιά…χαίρομαι που ήρθες κοντά μας. Το είδα μετά και σε ευχαριστώ πολύ αν και καθυστερημένα! Σε πατουσοφιλούμε πολύ!
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 11:27 μμ
@ Αστέρι μου μήπως όχι πια μοναχικό θα ήθελα να πιστεύω ε;; Σε φιλώ πολύ!
@ Φεγγαρένια μου το μπλογκ σου είναι παραμυθένιο στο έχω πει όπως και αυτά που ζωγραφίζεις… εγώ ευχαριστώ….
όλα τα φιλιά θα πάρω καλέ, όλα!
Πολλά πατουσοφιλιά και από μένα!
@Μαριλιάκι στο έχω ξαναπεί είσαι ένα δροσερό αεράκι… και κρητικό μάλιστα! Να είσαι πάντα καλά! Σε φιλώ πολύ
@Ελευθερία μου το ίδιο αισθάνομαι και εγώ ειδικά όταν δεν προλαβαίνω να συνδεθώ ή όταν δεν έχω συνδεθεί αναρωτιέμαι τι κάνει ο καθένας από εσας και αν είναι καλά!
Σε φιλώ πολύ πολύ!
Φεβρουαρίου 1st, 2009 at 11:29 μμ
@ Αρτάνις και εκεί μακριά που είσαι πάντα τόσο κοντά μας πάλι…
Σε φιλώ πολύ!
@ Λάκη μου σε ευχαριστώ από καρδιάς που περνάς από εδώ και με κάνεις να προσθέτω “να”
Φιλιά πολλά
Φεβρουαρίου 2nd, 2009 at 12:11 πμ
Για όλα αυτά τα πολύτιμα “ΝΑ” αισθάνομαι ευτυχής που βρίσκομαι ανάμεσά σας.
ΑΞΙΟΙ ΟΛΟΙ!!!!
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΜΗΝΑ!!!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Φεβρουαρίου 2nd, 2009 at 7:05 πμ
@ Κώστα μου σε ευχαριστώ πολύ! Είσαστε μια σημαντική συντροφιά! Πολλά φιλιά και καλή σου εβδομάδα!
@και εμείς μέσα στη γλαρένια αγκαλιά σου! Φιλάκια πολλά και καλημέρα!! και καλό μήνα!
Φεβρουαρίου 4th, 2009 at 10:47 μμ
Κι εγώ σ’ ευχαριστώ και λόγια δεν έχω… ψυχή μου… Να ‘σαι καλά, να χαμογελάς και να χαίρεσαι πάντα, ζουζουνίζοντας τις αγάπες σου! Φιλί!!! Με συγκίνησες…
Φεβρουαρίου 5th, 2009 at 1:08 μμ
Κυρά του Φεγγαριού μου εγώ ευχαριστώ για όλα….
σου χρωστώ και ένα βαζάκι μαρμελάδα μήλο δεν το ξεχνώ!
Φιλάκια πολλά τριπλά