Μάτια μου

Αγαπώ  το καθαρό βλέμμα, το ζεστό βλέμμα που  μιλά κατευθείαν στη ψυχή . Που λέει όσα χρειάζεται, μα φανερώνει τα πάντα.

Με αφορμή  το βιβλίο  ”Μάτια μου” της Μαρίας Τζιρίτα, που διαβάζω αυτές τις μέρες και  επειδή το δώρο της όρασης δεν το απολαμβάνουν όλοι, σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα, καθώς και μερικά αγαπημένα τραγούδια!

 ”Eκείνο το απόγευμα, κάθονταν στο μόλο, πάνω στα δίχτυα των ψαράδων. Της είχε προτείνει ο Λουκάς να καθίσουν να απολαύσουν το ηλιοβασίλεμα. Η Λένα μύριζε τον αέρα, ανάσαινε την αλμύρα της θάλασσας και ρουφούσε τα λόγια του με ακόρεστη δίψα.

“Ο ουρανός έχει πάρει ένα χρώμα πορτοκαλί προς το ρόδινο.Ο ήλιος γέρνει αργά προς το νησί απέναντι και είναι τεράστιος σαν πύρινος δίσκος. Η θάλασσα έχει άπνοια. Από την άλλη μεριά, ο ουρανός είναι σκούρος, σχεδόν γκρί, αλλά εδώ μπροστά όσο πάει γίνεται πιο πορφυρός. Δεν έχει σύννεφα σήμερα. Κρίμα. Ο ουρανός είναι σαν τη ζωή μας : Πρέπει να υπάρχουν τόσα σύννεφα, όσα χρειάζονται για ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα.»

“Πόσο ωραία τα περιγράφεις, Λουκά! Θα έπρεπε να γράφεις βιβλία!»

“Είδες πόσο καλό μου έχεις κάνει; Διαβάζω σε σένα και μαθαίνω κι εγώ! Από εκεί τα ξεσηκώνω, μη νομίζεις!»

” Εσύ τα λες πιο ωραία κι από τα βιβλία που μου διαβάζεις, αλήθεια!»

” Να, βούτηξε ο ήλιος πίσω από το νησί! Τώρα αλλάζει το χρώμα, πάει προς το μοβ. Μακάρι να μπορούσες να το δεις, Λενιώ…»

” Το βλέπω Λουκά. Το βλέπω μέσα από σένα. Εσύ είσαι τα μάτια μου.»

————————————————-

 Μάτια φεγγάρια

Μάτια που αφήνουν

ανεξίτηλα σημάδια

Μάτια βεγγαλικά

Μάτια θαλασσινά

Μάτια που δεν είναι ποτέ ψεύτες

Μάτια της ψυχής καθρέφτες.

Στη ποίηση, στο τραγούδι, στη τέχνη, τα συναντάμε παντού.
Μάτια μικρά, Μάτια μεγάλα, Μάτια μπλέ, , Μάτια καστανά, Μάτια πράσινα

Μάτια μου και Ματάκια μου

Όπως λέμε «αγάπη μου».

Αφιερωμένο στα μάτια που αγαπάτε

Και στα ματάκια τους  τα γαλαζοπράσινα που λατρεύω  τόσο ν’ αγαπώ!

(τα ματάκια του μπαμπά της, τα μαλλάκια του μπαμπάς της και όλα τα υπόλοιπα από εμένα και τα jumbo bebe!)

 

Στίχοι: Μέθυσος
Μουσική: Μέθυσος
Πρώτη εκτέλεση: Stavento

Μάτια μου όμορφα μη ρίχνετε ψιχάλες
είναι μικρή η ζωή και οι χαρές δεν είναι πολλές
πήρε ο χρόνος μαύρη κλωστή κεντάει
αυτόν τον δύσκολο τον κόσμο με μαύρες στιγμές

Λίγα τα όμορφα λίγα τα μαγεμένα
τις πίκρες ξέχασε ψάξε βρες τα και δες
πως πάνω απ’ όλα μονάχα μετράει
να μου χαμογελάς καθώς περνάει το χθες

Στα όμορφα μάτια σου το γκρίζο μην το βάζεις
δεν σου ταιριάζει σου λέω δεν είναι καλό
το φως σου αγάπη μου μην θες να το σκιάζεις
με παραμύθια που ‘χουν τέλος κακό

Κοίτα ματάκια μου τον ήλιο που ξυπνάει
κι ανάσα δίνει στου κόσμου αυτού τα νεκρά
σε τούτη την ζωή που μας κακογερνάει
σκούπισε τα μάτια σου και κοίτα ψηλά

Μάτια λουσμένα με του ουρανού το χρώμα
τα γκρίζα σύννεφα διώξτε μακριά
διώξε μαζί κι όλα τα πικραμένα
που σου ματώνουν τόσο καιρό την καρδιά

Μάτια μου όμορφα μάτια μου μαγεμένα
που από τα βλέφαρα σου κρέμομαι σαν φύλλο ξερό
μην μου τα κλείσεις γιατί μπορεί να πέσω
και να με σύρει ο άνεμος στης μοναξιάς το κενό.