νηστεία ονείρων

Αν τα όνειρα είναι

οι λέξεις που δραπετεύουν,

τα μάτια που μαγεύουν.

η φωνή της σιωπής,

το βάμμα της πληγής,

ο ήχος μιας στιγμής,

η όραση των τυφλών,

ο παράδεισος των φτωχών

οι χαμένες Κυριακές,

οι σχολικές γιορτές

το φιλί που δεν δόθηκε,

το ρολόι που σταμάτησε,

το πάζλ ολόκληρο,

 

γιατί να πρέπει να τα νηστεύουμε;

Message in a bottle

Αν ένα κομμάτι γυαλί είχε πυξίδα τη καρδιά,

θα έκλεινα μέσα ένα ζεστό φιλί,

μια ανάσα,

δυο σταγόνες άρωμα,

μια προσευχή

και  ένα τραγούδι.

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Να γλιστρούσες στο σκοτάδι,
να πετούσες σαν αερικό…
Θα πεθάνω αυτό το βράδυ,
θα πεθάνω αν δε σε δω.

Με γλυκό κρασί θα γίνω
αργοναύτης να ‘ρθω να σε βρω.
Να σε ανταμώσω λίγο
στης ψυχής μου το βυθό.

Δεν μπορώ,ο χειμώνας με πληγώνει,
άλλο πια δεν μπορώ…
Δεν μπορώ,την αυλή μου καίει το χιόνι,
άλλο πια δεν μπορώ…

Είσαι τ’ άγγιγμα του ανέμου
που μου ξαφνιάζει το κορμί.
Δε σε χόρτασα ποτέ μου,
όλα ήταν μια στιγμή.

Να γλιστρούσες στο σκοτάδι,
να πετούσες σαν αερικό…
Θα πεθάνω αυτό το βράδυ,
θα πεθάνω αν δε σε δω.