Στην αρχή ήταν

Στην αρχή ήταν σκοτάδι
είχε κρυφτεί στο ιδρωμένο χώμα
μην του το πειτε πως ακόμα αντέχω
να ζω χωρίς να έχω
το δικό του αποτύπωμα στο σώμα.

 

 

και δύο τραγούδια που ταιριάζουν με τον καιρό και όλο κάπου τα πετυχάινω.

και αυτό…

kαι τούτο, με υπέροχο videoclip και όχι μόνο

Nα’ταν

 

 

Να’ταν

το σώμα στόμα

να χόρταινα φιλιά.

Μεγεθυντικός φακός

Το μάτι  κλείνει η ζωή απ’τον καθρέφτη

στο περιθώριο μη βάζεις την ψυχή

κι  άφησε τη μέρα να σε λέει ψεύτη

που τ΄όνειρο ζητάς γι’ ανταμοιβή.

 

Πρέπει να φύγεις απόψε από τη δίνη

τριγύρω ένας έρωτας διψάει σαν τρελός

στη χώρα που η μέρα ξέχασε να δίνει

η νύχτα της  φαντάζει μεγεθυντικός φακός.

πόθος ναυαγός

 

Δεν είμαι παιδί ανυπεράσπιστο εγώ

δως μου φωτιά

και θα’μαι το πλήκτρο στην άκρη

των δαχτύλων σου

σαν μ’ακουμπάς γλυκά θα αντηχώ

την πρώτη νότα απ’το τραγούδι

των ονείρων σου.

 

Πάρε απ’το στήθος μου πνοή

και φλόγα από τα μάτια

να γίνουν τα φιλιά σου σκαλοπάτια

και  ο πόθος ναυαγός

στου έρωτά σου τα παλάτια.

 

Δως μου την ανάσα σου να πιω

να ρίξω άγκυρα στον χρόνο

θα γίνω το δικό σου φυλαχτό

θα σβήσω στον δικό σου τον αφρό

για μια νύχτα μόνο.

 

Photo:  Forsaken by Bella Brook

μήπως και σου φανερωθώ

Mήπως και σου φανερωθώ

που και πως δεν θα σου πω

δε χρειάζεται να ξέρεις

στο βράχο θα΄ρθω να το κρύψω

μήπως έτσι λυτρωθώ.

 

Και αν δε σου το πω εγώ

θα΄ρθει κύμα να το πάρει

θα ροδίσει το φεγγάρι

και θα σου ερμηνευτώ

 

Αχ σε ποια  νύχτα πόσο

έγινε το ένα τόσο

φοβάμαι μήπως σε πληγώσω

και μαζί σου πληγωθώ.

 

Άσε με σου λέω στο βράχο

ένα φάρο απόψε να χω

φίλο κι οδηγό

άσε με να το φωνάξω

για το φιλί μου

δε ζητώ να πληρωθώ.

 

Θέλω  να  σου  φανερωθώ

όπως μ’έχεις πλάσει

μες του φεγγαριού τη χάση

μήπως και εξομολογηθώ

 

ότι ο χρόνος έχει αφήσει

στη καρδιά έχει κεντήσει.

 

 Ασε με να μείνω

και πριν αλήθεια γίνω

εγώ θα σου χαθώ.

Θα θυμηθείς να στείλεις?

Πως φτάσαμε ως εδώ
με βήμα κενό
στων αγγέλων το τέρμα
είναι ακόμα νωρίς
πως διώχνει κανείς
τη ζάλη απ’το δέρμα.

Πως κύλησαν ως εδώ
δυο φιλιά στο λαιμό
από χτες ξεχασμένα
τα σημάδια πολλά
δυο ψυχές στα βαθιά
σ΄αγαπώ μοιρασμένα.

Θέλω να γίνουν τα φιλιά
μια θάλασσα πλατιά
ως το φεγγάρι.
Τόξο θα κάνω το κορμί

θα στείλεις

όνειρο λαδί
ο ύπνος να με πάρει;

 

Eνα φεγγάρι ψάχνει ουρανό

Στο σήμερα στο αύριο στο χθες

μάτια που γλυκοβασιλέυουν

κλέφτρα μπήκα στο όνειρό σου δες

χείλη που όνειρα γυρέυουν.

 

Από την  Πούλια στον Αυγερινό

τα χρώματά σου με μαγεύουν

ενα Φεγγάρι δίχως ουρανό

άστρα που τη ζωή σμιλεύουν.

Του ονείρου το νανούρισμα

Και αν δεν φτάνουν οι λέξεις το χάδι να φέρουν

ζήτα από τ’αστέρια

τις μυστικές τις νότες,

ν’ανοίξουνε οι πόρτες

στο όνειρο να μπεις.

 

Κ’ύστερα γύρε πάνω μου

σε μια μικρή γωνιά μου,

να νιώσεις το άγγιγμα μου

γλυκά να κοιμηθείς.

 

Και εγώ θα πάρω από το δείλι χρώμα

για να σου φτιάξω στρώμα

 ρόδα του Απρίλη

όνειρο τα δυο σου χείλη

με τον αέρα να’ρθεις να με βρεις.

(Painting by  Renate Holzner, “Sleeping Beauties”)

Στου έρωτά σου το ρεφρέν

 

Στου έρωτά σου  το ρεφρέν

σε σεντόνια σατέν

τα χάδια κυλάνε.

Στο στρώμα σημάδι

από κόκκινο χάδι

τ’αστέρια μιλάνε.

Στο κορμί που λυγίζει

και πόθο αναβλύζει

τα χέρια γλιστράνε.

Στο φιλί που μεθάει

και πόθο κερνάει

δυο  καρδιές που χτυπάνε.

“Tainted Love” by Kwan

Το ταξίδι ξεκίνα

 

Μια σου λέξη

βότσαλο που πέφτει  γλυκά

κύκλος τον κύκλο ανοίγει

μια ζεστή  αγκαλιά

ένα χάδι γλυκό στα μαλλιά

μην αργείς το ταξίδι ξεκίνα.

…….

Ξερολιθιές και θάλασσες

μενεξεδένια σύννεφα

και άγια δειλινά

μια ψυχή που αγγίζει

και τη σκέψη γεμίζει. 

….

Κομμάτια από το χτες

ζωντανεύουν και πάλι

Αρώματα μεθυστικά

σε χρυσό μπουκάλι

Κομμάτια που απλόχερα αφήνεις

στο γαλάζιο σου χρόνο

στη σκιά από τ’αστέρια

φιλιά περιστέρια.

…..

Είναι μακρύ το ταξίδι

και μια στιγμή δεν ξέρω αν φτάνει

κερί αναμμένο αφήνω στο δρόμο

φως να  σου δώσει

το χρόνο  να σώσει

Για αυτό μην αργείς

Με μια λέξη το ταξίδι ξεκίνα

(photo by  David Huffiness)