ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ!! ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ ΟΤΙ ΒΑΦΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΑΣ. ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΥ ΚΛΑΜΜΑ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑΖΙ.
ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΑΜΕ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΙΣΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ (βλ. αντικουνουπικά, μπρατσάκια, κουβαδάκια κλπ).
ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΕΛΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ…..ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΊΤΕ. ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΜΕ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!
ΣΑΣ ΦΙΛΩ ΌΛΟΥΣ!!
Το διακοσμητικο σκαμνάκι που της έφτιαξα. Ενα τριαντάφυλλο μπουμπουνιέρες!
Η λαμπάδα μας.
Και επειδή σύντομα γιόρτάζουμε και δεν θα είμαστε εδώ ένα μεζεδάκι και ένα γλυκάκι για όλους εσάς!!
Δροσερούς και αρωματικούς κολοκυθονθούς και λίγη πορτοκαλόπιτα!
και την άλλη εβδομάδα πατρίδα!!!!
Για πρωινή μπουγάτσα στον Ιορδάνη και καφέ μετά στο λιμάνι αχ……………………..
-Και εσύ δεν πας πίσω. Ολόκληρος άντρας! Με τα μπουτάκια σου και τις ζάρες σου με τα όλα σου.
-Κοίτα εκεί στη γωνία είναι και μια άλλη μας φίλη, τη θυμάσαι;
-Μα ναι, νομίζω ότι ήταν η πιο μικρή από όλους. Ήταν στο πρώτο διάδρομο.
-Θυμάσαι πόσο μικρά ήμασταν τότε;
-Αν θυμάμαι λέει….. Σε εκείνο το γυάλινο δωμάτιο , με τους σωλήνες και τα μηχανήματα. Τα καταφέραμε όμως, βγήκαμε νωρίς από τη κοιλιά της μαμάς μας, αλλά κοίτα μας τώρα όλο νάζι και χαμόγελο!’
Πριν δυο εβδομάδες περίπου πήγαμε τη μικρή μας για κάποιον τυπικό επανέλεγχο στο Μητέρα. Με μεγάλη έκπληξη και συγκίνηση συναντήσαμε στον χώρο αναμονής δυο «μικρά θαύματα»που όταν γεννήθηκαν ήταν ακόμα πιο μικρά από εμάς που ήμασταν 32 εβδομάδων. Με αυτούς τους γονείς περάσαμε την ίδια αγωνία, εμείς ευτυχώς για ένα μήνα, εκείνοι για πολύ παραπάνω. Δίναμε καθημερινά ραντεβού έξω από την εντατική, πλενόμασταν, γινόμασταν στρουμφάκια και παρακαλούσαμε μετά να μην τελειώσει τόσο γρήγορα το επισκεπτήριο. Και τώρα μερικούς μήνες μετά, με περηφάνια και χαρά κοιτάμε τα μικρά μας θαύματα και χαιρόμαστε τις αγκαλιές και τα νάζια τους και τα ξενύχτια τους και την ανάσα δροσιάς που έφεραν στη ζωή μας.
Η επιστήμη κάνει θαύματα πραγματικά, και πέρα από τη θέληση της μικρής αυτής ψυχούλας, σημαντικό ρόλο παίζει και το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό που είναι πλέον τόσο εξειδικευμένο όσο ποτέ. Έτσι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα παιδιά με βάρος ακόμα και κάτω 1κg (η δικιά μας με τα 1600 φάνταζε ελεφαντάκι δίπλα στα παραπάνω μικρούλια) βγαίνουν νικητές από αυτή τη μάχη.
Aρθρα σχετικά όπως αυτό της μικρής Αιμιλίας μπορείτε να δείτε εδώ . Επειδή η εικόνα σοκάρει, βάζω το λινκ μόνο.
Και ένα βιντεάκι που κάτι…μας θύμισε!
Αντί λοιπόν να ευγνωμονούμε το θεό που μας έκανε γονείς, με όμορφα υγιή παιδιά, γκρινιάζουμε και από πάνω και ζαλιζόμαστε, και λιποθυμάμε όταν μαθαίνουμε ότι θα κάνουμε πάλι παιδάκι του ίδιου φύλλου. Αυτό κολλάει, σε κάτι νέα που έμαθα χτες για μια παλιά γνωστή, που έχει ήδη ένα υγιέστατο αγοράκι και χτες έμαθε ότι ο υπέρηχος β’επιπέδου θα της φέρει άλλο ένα υγιέστατο αγοράκι που θα ήθελε να ήταν κοριτσάκι και αναστατώθηκε πολύ. Γίνομαι κακιά το ξέρω, αλλά εγώ θυμάμαι πως είχαμε μια αγωνία τεράστια, μήπως δείξει κάτι για σύνδρομο down, μήπως είχε δισχιδή ράχη μήπως κάτι απ’ολα τα κουλά που μπορεί να τύχουν και το φύλλο ήταν το τελευταίο που μας ένοιαζε. Δεν ξέρω, κάποιοι θεωρούν την υγεία και τη σωματική αρτιμέλεια δεδομένη ενώ δεν είναι. Μα είναι δυνατόν σε τέτοια θέματα να μας νοιάζει πιο πολύ ο εαυτός μας, από το αν το παιδάκι θα είναι γερό και δυνατό, αν θα μπορεί να παίζει με τα άλλα παιδιά, να τρέχει και να γελά, να κάνει σκανταλιές, να μας γεμίζει το πρόσωπο με κρέμα;;;;;
Λίγο από εδώ λίγο από εκεί πάλι στο μπεμπουλιό μου επανήρθα. Και όποιος ξαναπεί ότι είμαι χαζομαμά θα είναι ψεύτης!
Ζεσταίνει ο καιρός και τα μπουτάκια έξω λοιπόν, και σχεδιάζουμε τις διακοπές μας και ενα ταξιδάκι αστραπή στη Μυτιλήνη στον ΑΓ.Ραφαήλ που το έχουμε τάξει, και καλά να είμαστε και εμείς και εσείς και όλα τα υπόλοιπα παλεύονται!
Ουφ αυτά τα ολίγα, με αφορμή τα κουζινικά μας και τη γιορτή της μανούλας που έρχεται! Τα συνήθη ποστ θα περιμένουν!
Μη σας φαίνεται περίεργος ο τίτλος, μια χαρά συνδέονται όλα, ειδικά τα δύο πρώτα!
Θυμάστε (τα κοριτσάκια) που όταν ήμασταν μικρά, παίζαμε με τα κουζινικά μας ; Να σου φτιάξω λίγο τσαγάκι, να σου μαγειρέψω λίγο κρεατάκι, μα που είναι το μαχαίρι μου;;; Αυτά και άλλα πολλά λέγαμε με τις φιλενάδες μας όταν απλώναμε στο πάτωμα την προίκα μας. Εγώ θυμάμαι είχα ένα κόκκινο σετ, σερβίτσιο, φαγητού ,τσαγιού κομπλέ, μαχαιροπήρουνα, ένα μικρό καμινέτο και ψεύτικο αβγουλάκι και μπριζολίτσα! Τώρα βέβαια υπάρχουν ολόκληρες κουζίνες, κομπλέ για να παίζουν οι μικρές μαγείρισσες και να καμαρώνουν οι μεγάλες! Που τα θυμήθηκα όλα αυτά θα μου πείτε και δίκιο θα έχετε!
Εδω και δύο μέρες με χαρά και καμάρι σας ανακοινώνω ότι αρχίσαμε να τρώμε κρεμούλα, και φυσικά όταν η χαζομαμά πήρε το πράσινο φως από τη παιδίατρο, έτρεξε να προμηθευτεί τα λιλιπούτεια κουζινικά της κόρης τα οποία και σας παρουσιάζω.
Η πρώτη δοκιμή ξεκίνησε με γκριμάτσες αποδοκιμασίας, και ξινισμένης φάτσας τύπου «μια χαρά ήμουν με το μπιμπερό ,τι είναι αυτό που μου βάζετε στο στόμα και περιμένετε κιόλας να το καταπιώ». Έτσι φάγαμε ας πούμε 3 κουταλάκια και το υπόλοιπο το μοιράσαμε στη μύτη, στο λαιμό, στο χεράκι και από εκεί στα μαλλιά. Και εγώ να της εξηγώ ότι δεν είναι ενυδατική κρέμα προσώπου ούτε μαλακτική αλλά που να με ακούσει! Θεώρησε ότι είναι καλύτερα να πηγαίνει στο πρόσωπο παρά στο στόμα και μάλιστα για να μην μείνω παραπονεμένη , μου έβαλε και έμενα μια μικρή ποσότητα στο μάγουλο! Τη δεύτερη μέρα, φάγαμε με όρεξη δέκα κουταλίτσες χωρίς γκριμάτσες αλλά πέφταμε με φόρα στο κουτάλι και κάναμε άσπρες μύτες! Χθες που δοκίμασε να τη ταΐσει ο μπαμπάκας, έφαγε σχεδόν το μισό μπολ και εγώ καμάρωνα για τα κατορθώματα πατέρα και κόρης και τα αποθανάτιζα με κάθε τρόπο. Φυσικά το υπόλοιπο το μοιραστήκαμε διότι δεν υπήρχε λόγος τέτοιο έδεσμα να πάει χαμένο! Εξάλλου τη περιμέναμε πολύ καιρό αυτή τη στιγμή!!
Μέσα λοιπόν σε αυτή τη χαρά, η συνέχεια της «Αποκλίνουσας Συμπεριφοράς» θα μείνει 1-2 μέρες πίσω ελπίζοντας έτσι να αυξήσω την αγωνία σας!! Παράλληλα με τα κρεμομαγειρέματα της μικρής προσπαθώ να βάλω σε τάξη και τα δικά μου παραμυθομαγειρέματα. Κάπως τα διορθώνω, κάπως ξαναγράφω τα συστατικά, κάπως τα παντρεύω ανά κατηγορίες , να και ένα παραμύθι αντί εισαγωγής, να και η αφιέρωση στη κόρη και τις μαγείρισσες της καρδιάς μου, και λέω μήπως , μήπως ,ίσως, ίσως, «ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό» γίνει πραγματικότητα και βρεθεί σε κανένα ράφι γενικότερα εκτός από τα δικά μου. Σημαντικό και καθοριστικό ρόλο έπαιξε βέβαια και η δική σας αγάπη για αυτό το περίεργο είδος των παραμυθοσυνταγών και ελπίζω ειλικρινά να τις απολαμβάνετε όσο και εγώ γράφοντάς τες. Σας ευχαριστώ λοιπόν μέσα από τη καρδιά μου για την υποστήριξή σας και σας υπόσχομαι να σας μαγειρεύω όσο πιο συχνά μπορώ με τον δικό μου τρόπο!
Αυτά ήταν τα νέα μας εν συντομία. Σας εύχομαι καλό μήνα με χρώματα και αρώματα γεμάτο με ένα αγαπημένο και …..μυρωδάτο τραγούδι από τους συμπατριώτες μου , τους ¨Χαίνηδες”
”Συνταγές μαγειρικής”
Από μικρή της άρεσε μες στην κουζίνα μόνη
τις ώρες να σκοτώνειμε τη μαγειρική
και πέφτανε τα δάκρυα θυμώντας τη ζωή της
και δίναν στο φαΐ της μιά γεύση μαγική.
Κύμινο μοσχοκάριδο και κόκκινο πιπέρι
ποτέ δεν είχε ταίρι ν’ αλλάξει μιά ευχή
να χαμηλώσειs τη φωτιά μετά την πρώτη βράση
να γίνονταν η πλάση ξανά από την αρχή.
Ψιλοκομένος μαϊντανός και σκόρδο μιά σκελίδα
νά ‘φεγγε μιά ελπίδα στα μάτια τα μελιά
και προς το τέλος πρόσθεσε ένα ποτήρι λάδι
νά ‘νοιωθε ένα χάδι μιά μέρα στα μαλλιά.
Μιά νύχτα έπιασε φωτιά μέσα στο μαγερειό της
πού ‘κανε το φευγιό τηςνα μοιάζει με γιορτή
τέτοια που γύρω φύτρωσαν άσπρα του γάμου κρίνα
ολόιδια με κείνα που είχε ονειρευτεί.
Πόσες καρδιές που γίνανε αναλαμπή κι αθάλη
μας κάνανε μεγάλη κάποια μικρή στιγμή
κι αθόρυβα διαβήκανε απ’ της ζωής την άκρη
χωρίς ν’ αφήσει δάκρυ σε μάγουλο γραμμή.
-Δε μου αρέσει ο τίτλος που έβαλες !Αφού εσύ χρησιμοποιείς τα καλλυντικά μου εγώ γιατί να μην χρησιμοποιώ τα δικά σου;
-Γιατί εγώ είμαι μεγάλη και δεν θα με πειράξουν στην επιδερμίδα ενώ το δικό σου δερματάκι θα το ερεθίσουν.
-Μα είναι δικά μουυυυ γιατί μου παίρνεις το Johnson Baby oil και το Proderm μου;; Να βάλω και εγώ από τη κρέμα σώματος του Dolce Cabana, να πάρω και το δικό σου αφρόλουτρο;;
-Μικρό μου, το λαδάκι το βάζω πολύ πριν γεννηθείς, δεν το ανακάλυψα τώρα. Μερικές φορές το προτιμώ από τη δική μου ενυδατική. Και το αφρόλουτρό σου επίσης. Καμιά φορά μου αρέσει να βάζω από το δικό σου. Να μυρίζω και εγώ λίγη μωρουδίλα!
- Ωραία δώσε Dolce να μυρίζω και εγώ μαμαδίλα!!
-Τι λες παιδί μου εσύ έχεις την ωραιότερη μυρουδιά του κόσμου!
-Μα δε μπορείς να μου βάλεις μια σταγονίτσα πίσω από το αυτάκι ;
-Να σου βάλω!!Μια σταγονίτσα λαδάκι όπως κάνω και εγώ μερικές φορές όταν βγαίνω τα πρωινά!
-Οχιιιιι από το άλλο λέμε!
-Οχιιιι το άλλο είναι μόνο για μένα για το βράδυ λέμε!
-Ωραία να βάλεις στη μπανιέρα μου λίγο από αυτό το αφρόλουτρο με το λωτό που μυρίζει ωραία και δεν είναι βαρύ!
-Θα σου τη γεμίσω με μπόλικο Proderm ή Fissan bagneto! Γιατί βιάζεσαι να μεγαλώσεις αγάπη μου… Έχεις πολύ μέλλον ακόμα να χρησιμοποιείς τα καλλυντικά μου. Προς το παρόν μια χαρά είναι τα δικά σου καλλυντικά και τα αξεσουάρ!
-Ναι ναι όταν μεγαλώσω θα σου τα παίρνω όλα, και τo make up , και τα κοσμήματα και θα διαβάζω και εγώ βιβλία για μεγάλους!
-Οταν μεγαλώσεις θα κάνεις ότι θες, για την ώρα τις κρεμούλες σου και τα παραμυθάκια με τα τρία γουρουνάκια!
-Μαμά μου …με όλη αυτή τη κουβέντα μου άνοιξε η όρεξη για πλιτζ !Δε πάμε να παίξουμε με το νερό;;
-Πάμε πάμε , θέλω να χωθώ στο λαιμουδάκι σου και να μυρίσω μωρουδίλα!
-Άντε και μετά να κάνεις και εσύ πλιτζ με τα δικά σου καλλυντικά! Να χωθώ και εγώ στο δικό σου το λαιμό και να μυρίσω μαμαδίλα και να κοιμηθώ!Να μου διαβάσεις και παραμμυθάκι!
-Πρόσω ολοταχώς για πλιτζ λοιπόν! Βίρα τις άγκυρες!
από τη χθεσινή πρωινή βόλτα με τη μαμά μου! Η πρώτη μας βόλτα μόνες μας. Κρίμα όμως που δεν είναι και ο μπαμπάκας μαζί μας!
Η μαμά μου με έντυσε καλά και μπήκα στο προσωπικό μου όχημα και κατεβήκαμε το δρόμο μας.
Στη γωνία άκουσα για πρώτη φορά μια κοτούλα να κάνει κο κο κο. Η μαμά μου μου είπε να της θυμίσω να αγοράσει αυγουλάκια από το φούρνο για να κάνει κεικ.
Στο διπλανό σπίτι ένας παππούλης σκαλίζει τον κήπο του.Τι ωραίες ντομάτες! Και ντομάτες πρέπει να πάρουμε είπε η μαμά για να φτιάξει σουτζουκάκια.
Φτάσαμε επιτέλους μπροστά στη θάλασσα. Τι όμορφα που είναι σήμερα! Ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι και να κάνω πλιτς πλιτς τα πατούσια μου!
Σταθήκαμε μπροστά στη θάλασσα και χαζεύαμε……
Μετά γυρίσαμε σπίτι και φωτογραφίσαμε την αμυγαδαλιά μας.
Σήμερα το πρωί, αφού ήπια όλο μου το γάλα και έκανα πολλά κακάκια , φωτογραφίσαμε τη θέα από το παράθυρό μας. Στο βάθος η Εύβοια, στο ύψος της Καρύστου .
Σας αφήνω όμως τώρα γιατί πάλι θα πάμε βόλτα σε λίγο!
Να έχετε ένα όμορφο σ/κ!
Υγ.χεχε ξανάρθα! Η μαμά μου επειδή έκανα πολλά νάζια (από χτες το βράδυ δηλαδή είμαι σε πολύ “όπα” κατάσταση και έχω τρελάνει τα γονίδια μου, μου αφιερώνει σε μένα και στα πατούσια (ορίστε και φρεσκοπλυμένα με Proderm) το παρακάτω τραγουδάκι:
“Πάλι στη σκέψη της μικρής
μας βρήκε τ’ άστρο της αυγής ξενυχτισμένα
να σκέφτομαστε τα μάτια της
τα πονηρά τα χάδια της
που μας κατάντησαν παιδιά ευτυχισμένα”
-Wow!Απέκτησα το δικό μου αυτοκίνητο!
-Δεν είναι αυτοκίνητο μικρό μου, είναι το καροτσάκι σου με το πορτ μπεμπέ από πάνω! Σήμερα που έχει ωραία μέρα θα σε πάμε βόλτα για πρώτη φορά. Θα πάμε στη θάλασσα.
-Και τι είναι θάλασσα μαμά;
-Μμμ είναι μια ας πούμε μεγάλη μπανιέρα που μπαίνουμε μέσα και κολυμπάμε.
- Μπανιέρα; Σαν αυτή που με κάνετε μπάνιο με το μπαμπά κάθε βράδυ και σας καταβρέχω! Πλιτς πλιτς! Εχει και παπάκια μέσα όπως και η δική μου;
-Δεν έχει παπάκια αλλά ψαράκια που κολυμπάνε και αυτά. Το καλοκαίρι που θα είσαι μεγάλη κοπέλα θα πάμε σε αυτή τη μεγάλη μπανιέρα και θα κάνουμε πολλά πλιτς πλιτς!
-Και θα κάνουμε μετά και spa με κρεμούλες και λαδάκια όπως και στο σπίτι μας;
-Και βέβαια θα κάνουμε. Θα βάζουμε ειδική κρεμούλα για να μη μας κάψει ο ήλιος.
-Δε κάνουμε και τώρα ένα πλιτς πλιτς γιατί άρχισε να με πονάει πάλι η κοιλίτσα μου; (οι κολικοί μπορεί να άργησαν αλλά μας χτύπησαν τη πόρτα τελικά και ειδικά το απόγευμα μας πεθαίνουν!)
-Άντε πάμε , μετά όμως που θα είσαι όμορφη και καθαρή θέλω να πιεις όλο σου το γάλα γιατί πρέπει να δυναμώσεις και άλλο.
-Θέλω να δοκιμάσω και λίγη φρυγανιά με μαρμελάδα μήλο που έφτιαξες. Μη νομίζεις ότι επειδή είμαι μωρό δεν σας είδα με το μπαμπά που τη κουταλίζατε το πρωί όσο ζεσταινόταν το νερό για το δικό μου πρωινό!
-Βρε πονήρω εσύ! Το γάλα που μας έχει δώσει η καλή γιατρός είναι το πιο καλό . Έχει πολλές βιταμίνες και είναι ειδικό για σένα. Τη Παρασκευή που θα πάμε πάλι για το εμβόλιο πρέπει να σε δει μεγαλωμένη και αφρατούλα !
-Όχι άλλο βαβάααα δεν θέλω!
(πάμε για τη 2η δόση -πέντε στο σύνολο-ενός ειδικού εμβολίου για τους πνεύμονες των πρόωρων, και την άλλη εβδομάδα ξεκινάμε και το πρώτο τριπλούν , και εξετάσεις αίματος για έλεγχο αναιμίας πάλι , από τσιμπήματα άλλο τίποτα!)
-Έλα που πόνεσες τώρα! Η καλή μας γιατρός πρόσεχε πολύ και σου έβαλε και στο μπουτάκι ωραίο handsplast φράουλα! Για το καλό σου είναι !
-Καλά πάμε τώρα για μπανάκι και βλέπουμε! Α και να μου βάλεις το αγαπημένο μου εσώρουχο παρακαλώ, αυτό με τη Miss Kitty!
-Εντάξει καλό μου, άντε πάμε να κάνουμε τα beauté μας τώρα και να καταβρέξουμε και τον πατερούλη!
-Ναι πάμε για πλιτσσσς!
…………………………….
Το Σάββατο είχε μια απίστευτη μέρα αν σκεφτεί κανείς τον κατακλυσμό που έκανε πριν. Πήγαμε λοιπόν στο αγαπημένο μας μέρος για βόλτα στο Πορτο Ράφτι και αναπνεύσαμε καθαρό θαλασσινό αέρα !Με πολύ καμάρι οικογενειακώς για την πρώτη μας επίσημη έξοδο! Καλή εβδομάδα να έχουμε! Ολίγον πιο ήρεμη θα ήθελα…
-Μα πρέπει για να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα φέρουμε κανένα μικροβιάκι απ’έξω στα παιδάκια εδώ. Εσένα πως ήταν το βράδυ σου?
-Καλύτερα. Βγάλανε και αυτή την ενοχλητική λάμπα από πάνω μου! Επιτέλους!
-Είχες λίγο ίκτερο μωρό μου γι’αυτό.
-Μα μου βάλανε και αυτά τα απαίσια γυαλιά, σαν μάσκα του σκι ήταν!Δεν μου άρεσε το σχέδιο!
-Μα ήταν για να προφυλάξουν τα ματάκια σου! Άμα μεγαλώσεις θα σου πάρω Prada!
Ήρθε κανείς άλλος να σε δει από το πρωί;
-Ναι ήρθαν αυτές οι γλυκές κοπέλες με τα ροζ μου άλλαξαν ορό και μου έβαλαν και λίγο γαλατάκι σήμερα μιαμ! Και είχα μια πείνα! Μετά ήρθε και ένας ψηλός χαμογελαστός γιατρός να ρωτήσει τι κάνω. Πολύ συμπαθητικός μου φάνηκε.
-Είδες πόσο κόσμο έχεις κοντά σου; Και τον καλό γιατρό μας στον έστειλε η θεία Κατερίνα. Να μην μου ανησυχείς, να τρως για να έρθεις γρήγορα στην αγκαλιά μας ναι;
-Ναι να έρθω γρήγορα γιατί σε αυτό το γυάλινο κουτί δεν πολυβολεύομαι κιόλας. Έχει φως συνέχεια, με βάζουν ανάσκελα και εγώ θέλω μπρούμυτα….
Στηρίζεται στους αγκώνες της και μισογυρνάει στο πλάι. Μετά γυρνάει μπρούμυτα μόνη της με τον ποπο προς τα πάνω.
-Παιδί μου ηρέμησε λίγο , τι πράγματα είναι αυτά; Και μην τραβάς τον ορό από το κεφάλι σου, θα χτυπήσεις!
- Μα με ενοχλεί, μου χαλάει και τα μαλλιά!
-Είσαι μικρή ακόμα για να ανησυχείς για τα μαλλιά σου. Άντε να κοιμηθείς λίγο τώρα και τα λέμε πάλι το πρωί.
-Καληνύχτα μαμά .
-Καληνύχτα μικρό μου.
…………………………………………….
« Κοιμήσου αγγελούδι μου
Της θάλασσας λουλούδι μου
Φιλιά θα σου χαρίσω
Για να σε να νανουρίσω»
Σας ευχαριστούμε όλους για τις πολύ όμορφες ευχές σας. Η μπουκίτσα μας έχει προς το παρόν σταθερή πορεία.
Εύχομαι το καλύτερο σε όλους τους γονείς της ΜΕΝΝ 3,2,1 , με τους οποίους δίνουμε καθημερινά ρ/β 2 φορές τη μέρα να δούμε τα μικρά μας.
