Γίναν τα φιλιά κουπιά
τ’αστέρια χάδια
σώμα που γύρεψε φωτιά
σε νοτισμένα βράδια.
….
Γίναν τα όνειρα πουλιά
τα μάτια δείλι
χέρια που άνοιξαν κρυφα
της ψυχής την πύλη.
….
Γίναν οι λέξεις ποταμός
το σώμα πλοίο
δάκρυα που έλαμψαν δειλά
στης σιγαλιάς το κρύο.
……………..
Με κάλεσε ο καλός νεραιδοφίλος μου Μελωμένος να γράψω κάτι με θέμα «Αρμενίζοντας στο πέλαγος της αγάπης». Για ιστορία πήγαινα αλλά μου βγήκε κάτι πιο μικρό και συμπυκνωμένο. Toν ευχαριστώ πολύ.
