Ανήμπορο από τη σκουριά και την αρμύρα
ενα κορμί κρυφό σε νερά σμαραγδιά πλανιέται.
Μ’αμμοβολή μόνο θα βγουν τα περασμένα
για να μείνει μόνο το φιλί το αληθινό
το χάδι το χρυσό.
Με πυροφάνι αναζητάς το μονοπάτι μου
Μια λάμψη εδώ, μια λάμψη εκεί
Μια φλόγα εδώ, μια φλόγα εκεί
και εγώ στη μέση.
Να σ’αγκαλιάζω και να σου δείχνω την τροχιά
Γιατί είσαι πεφταστέρι μικρό και θα χαθείς.
Εσύ έχεις αγκυροβολημένη τη καρδιά στην ανατολή
και εγώ στη δύση.
Μα ίδια είναι τα χρώματα.
Πεδιάδα ολάνθιστη τα σμαραγδιά σου
φεγγοβολούν ελπίδα και έρωτα.
Ανάσα ξεκούραστη και δροσερή
πνοή στη πνοή μου δίνει
σε χρώμα σμαραγδί.
